#NTPRS12 – vrijdag 27 juli 2012 – filmpje

Het zit er alweer op! We zijn zelfs alweer thuis, na een inspannende en leerzame week.

Hieronder een compilatie in chronologische volgorde van foto’s en filmpjes die de onvolprezen Michael Miller elke NTPRS weer samenstelt. (Hij is de auteur van de TPR/S lesboeken Sabine und Michael en van Caro y Lee en tijdens NTPRS is hij de technische man; dit jaar geen workshops voor hem, want het werd té veel om allemaal samen te doen).

We kregen deze compilatie te zien aan het einde van de heerlijke lunch die we na de laatste workshops op vrijdag kregen voorgeschoteld. Maar eerst kreeg Susan Gross nog een grote kunstwerk-wereldbol als afscheidscadeau omdat ze met pensioen gaat, spraken Blaine Ray en Contee Seely en de vertegenwoordigster van Panama nog een woordje en hield Donna Tatum een slot-speech waarbij ze TPRS’en vergeleek met surfen achter de jetstream van een boot en de verschillende stijlen die je bij beide kunt hebben.

 

#NTPRS12 – donderdag 26 juli 2012

Vanochtend hebben Bryce en ik voor de laatste keer onze workshop The art and Genius of Going Slowly gedaan. Elke keer was hij weer anders en elke groep was ook weer anders. De laatste groep kregen we de meeste complimenten, maar toen hadden we ook het meest aan kunnen passen.

Tussen de middag hadden we een bijeenkomst met alle duo;s. Susan werd en beetje emotioneel toen ze de aftrap moest geven; tenslotte is dit de laatste keer dat ze aan de conferentie meedoet en met pensioen gaat.  Ik had verwacht dat alle duo’s zouden vertellen hoe het de afgelopen dagen gegaan was, maar iedereen begon meteen met het opnoemen van tips voor verbetering voor volgend jaar. Misschien vanwege tijdsgebrek , omdat er ook alweer ’s middags sessies gegeven moesten worden. Het bleek dat we ons hadden kunnen linken aan een coach; dat had ik afgelopen zondag niet begrepen toen er over de coaches gepraat werd. Dat had ik wel gewild! Ik geloof dat alleen Scott en Carol dat gedaan hebben en dat die zelfs wel twee coaches hadden. Maar die moesten ook bij de beginners zijn, dus er waren ook weer niet heel veel coaches beschikbaar. Susan vertelde dat zij bij de elementary teachers – de basisschoolleerkrachten –  hen Skip heeft gecoacht bij contrastive grammaer, de nieuwe naam voor grammar pop-ups. Skip werd steeds door Susan gecoacht, maar nu dus door de hele groep en hij deed alles ‘fout’ in hun ogen. Zo zou een basisschoolleerkracht dat niet (kunnen) doen! De evaluatie was achteraf geweldig. Dit was de beste sessie geweest voor hen, zelfs ‘beter dan Carol Gaab’! De goeroe op dit gebied (én vele andere). Ze tweet veel over TPRS en nu ook over de #NTPRS12. Evenals haar duo-partner Kristy Placido.

Ik was gistermiddag in een workshop van Kristy en het was afgeladen vol. Heel veel praktische tips over hoe je internet e.d. in kunt zetten in je TPRS lessen, maar ook hoe je (semi) authentieke boekjes en verhalen kunt lezen. Heel interessante workshop, alleen de vorm had van mij wat gelikter gemogen. Daarna ben ik naar de workshop van Lisa Reyes gegaan, over het gebruik van liedjes in de (Spaanse) TPRS les. Die had een nog veel grotere zaal afgeladen vol.  Ik denk dat er wel meer dan 100 aanwezigen waren. Zij heeft in de loop der jaren 45 liedjes TPRS-lesklaar gemaakt en ze liet zien wat, hoe en waarom ze dat gedaan had. Ze doet in een week elke dag hetzelfde liedje als ‘bell-ringer’, opwarmertje voor de les en aan het einde krijgen de leerlingen het bijbehorende clipje te zien (mits aanwezig). Elke dag krijgen ze bepaalde oefeningen te maken en de laatste dag krijgen ze een test erover.

#NTPRS12 – woensdag 25 juli 2012

Ondertussen zijn we al op de woensdag aangeland en kom ik nu pas weer aan schrijven toe, en dit omdat ik veel te vroeg wakker werd… Negen uur tijdsverschil is niet niks! Ook Kirstin, Iris en Angela hebben er last van.

De workshop ‘The Art and Genius of Going Slowly’ die Bryce en ik elke ochtend 2x doen gaat elke keer anders. Elke keer krijgen we een andere groep, die samengesteld is met mensen uit ongeveer dezelfde staat of staten of regio. Dit is gedaan, zodat er meteen al een netwerkmogelijkheid is met mensen die (relatief) dicht bij elkaar wonen. Elke keer blijkt weer dat de groepen nog niet als groep kennis gemaakt hebben en wij bieden ze dan altijd de gelegenheid om even te vertellen wie ze zijn, waar ze les geven, welk niveau. Sommigen vertellen ook hoe lang ze al met TPRS werken. We gaan voorstellen dat dit element volgende keer ook ingebouwd wordt.

We beginnen altijd met te vragen naar de dingen die men doet om ‘langzaam’ te gaan. Daar komen natuurlijk de ‘bekende’ dingen uit als ‘pause & point’, maar ook elke groep komt wel weer met nieuwe aanzetten, zodat onze lijst elke dag groeit. Bryce heeft hem hier al op zijn website gezet en hij zal ook nog bij de downloads op de NTPRS 2012 site gezet worden.

Michael Miller heeft een blog waarop hij alle actuele dingen van de NTPRS12 zet, met foto’s en filmpjes. Dit jaar geeft hij geen workshop, maar doet hij uitsluitend het technische gedeelte met Bryan, om niet té veel tegelijk te moeten doen. Hier is de link. (Het is een tijdelijk blog)

#NTPRS12 – the day before

(Foto’s volgen later!) In Nederland is het nu half acht ’s avonds geweest. In Las Vegas is het nu half elf ’s ochtends geweest. Gisterochtend ben ik al ’s ochtends voor half zeven uit huis vertrokken om het vliegtuig van 10.50 in Schiphol te halen. Treinreis en inchecken verliepen voorspoedig. Maar toen bleken we nog anderhalf uur op het voedsel te moeten wachten, alvorens we konden vertrekken… (niewue cateraar en veiligheidsmaatregelen…). We vlogen naar Philadelphia, waar ik over moest stappen en ik eigenlijk 2 uur overstaptijd had, maar nu het vliegtuig gemist heb, weer dankzij de veiligheidsmaatregelen. Bij de douane kregen we nog wel voorrang, maar vervolgens konden we achter in de rij gaan staan en onze schoenen, riemen etc. uit- en afdoen en onszelf en onze spullen door scanners heen laten gaan. Het viel mee dat ik deze keer niet eens gefouilleerd werd. De vorige keer wel, inclusief een inspectie van borsten en BH… Dat was me nu gelukkig bespaard gebleven, wat niet wegnam dat ik, ondanks dat ik ook echt rond 10.50 bij het boarden aankwam het vliegtuig al vertrokken was! We stonden met een klein groepje van Schiphol verslagen bij de balie. Vervolgens naar een andere balie om te horen wat de volgende vlucht was en die bleek gelukkig ”al” 2 uur later te zijn. Om 5.55 uur vertrok het volgende vliegtuig. Gelukkig bleek bij aankomst in Las Vegas (iets over half 8 i.p.v. half 7, we hadden wind mee o.i.d.)  dat het ook nog goed was gegaan met mijn koffer. Die was ook met dit vliegtuig meegegaan. Daarna naar een limousineservice, die ook shuttle-busjes had en waar de organisatie en speciale deal mee had afgesloten – en waarvan Kirstin zo vriendelijk was om op Schiphol nog via sms de gegevens door te gegeven omdat ik die vergeten was uit te printen.

Toen ik het gebouw van de luchthaven uitkwam, tegen half negen ’s avonds – in NL half zes ’s ochtends inmiddels – sloeg de hitte mij tegemoet. En wat een drukte en ontelbaar veel limo’s… We zitten met de conferentie in het Tropicana hotel. Een gigantisch hotel met vele torens; ik blijk in de Clubtoren te zitten, op de 18e verdieping. Bij de incheckbalie kreeg ik bijna het gevoel te hallucineren, door de enorme achterwand met gekleurde horizontale lichtgevende  strepen, die steeds van kleur veranderden. Het personeel stond in kekke zandkleurige pakjes achter de balie; alleen te tropenhelm ontbrak nog. Ik kon de mevrouw aan de balie amper verstaan door de opzwepende disco-muziek die achter mij schalde. Daar bleek een enorm open casino te zijn, met eenarmige bandieten en roulette-tafels, alles behoorlijk druk bezet. Daar moest ik eerst doorheen en toen een lange gang met restaurantjes en winkeltjes en uiteindelijk de liften naar boven. De lift had een glazen buitenwand, waardoor je zicht had op de omliggende gebouwen, allen felgekleurd en verlicht. Vanuit de hotelkamer kijken we uit op een soort Disney-kasteel, wat ook wel een hotel zal zijn.

Mijn roommate Michelle Kindt kwam toen ik al in bed lag. ik had nog door het gebouw gezworven of ik bekenden kon vinden, maar waar te zoeken? En de mobiele nummers die ik had deden het niet; ik had de landcode vermeld, maar er ontbrak toch nog een cijfer… We bleken nog een ander roommate te hebben. ik had al twee koffers zien staan en vreesde al dat er iets niet goed was gegaan. Vanochtend hoorde ik dat dat ook zo was, maar gelukkig had Michelle dat weer opgelost! Die wist ook niet dat we gisternacht nog een extra roommate hadden. Gelukkig sliepen de twee redelijk stevige dames samen in 1 bed!!! (Er staan twee bedden formaat twijfelaar in de kamer).

Om half één local time (half 10 NL) werd ik wakker en toen heb ik een uur wakker gelegen. Maar gelukkig heb ik toen zowaar tot bijna zeven uur doorgeslapen! De eerste keer in Minneapolis werd ik steeds om 6 uur of vroeger wakker en kon ik niet meer slapen. Vorge keer in St. Louis ging het gelukkig goed en ik hoop nu ook!

Na ons ochtendtoilet zijn we naar beneden gegaan en kwamen we iedereen tegen bij de organisatieruimte, waarnaast een ruimte is met een speciale dag met een training voor coaches.

Vanmiddag komt Bryce aan en gaan we onze workshop, ‘The art and genius of going slowly’ doornemen. We hebben hem al via email voorbereid, maar nu nog ‘live’doorlopen dus. Vorig jaar heeft Bryce die workshop met Linda Li geveven en dat zou ook dit jaar gebeuren, maar ze hebben besloten om de beginners dit jaar Chinees/Mandarijn i.p.v. Russisch te laten doen en zodoende vroeg Susan Gross mij of ik met Bryce deze workshop zou willen doen, omdat Linda Li de Mandarijn lessen zou gaan geven.

Susan is dit jaar voor het laatst de coach van de  coaches. Ze gaat met pensioen. Zij is één van de mensen die TPRS met Blaine ontwikkeld heeft. Morgen doet ze tussen de middag de keynote speech; een beetje een afscheidsspeech dus…

Vanavond hebben we om zes uur een meeting met de workshopleiders van de ochtendsessies. Dat was vorig jaar iets nieuws. Voor de gevorderde TPRS-dcoenten is er een carrousel van 8 workshops. De gevorderden worden in 8 (regionale) groepen ingedeeld en doorlopen alle 8 workshops. Je geeft als workshopleider dus in vier ochtenden 8 keer dezelfde workshop. Vorig jaar was het erg goed! Ik miste alleen te stukje mogelijkheid tot zelfreflectie en zelf doen en ervaringen uitwisselen. Dat heb ik nu aan Bryce voorgesteld om nu in onze workshop in te bouwen.

Ik ben zelf docente Frans, maar ik ga nu Nederlands (als tweede Taal, NT2) geven. Bij de voorbereidingen was het wel apart om tegen dingen van je eigen taal aan te lopen, waar je je dan pas bewust van wordt. Dingen waar een andere taalgebruiker moeite mee zou kunnen hebben, die je dan pas beseft, door er ‘op z’n TPRS’ mee bezig te zijn.

#TPRS – Forget the old way of teaching

iFLT 2012 - Linda Li teaching Mandarin - Photo Summit Daily.com, Kathryn Turner

iFLT 2012 – Linda Li teaching Mandarin – Photo Summit Daily.com, Kathryn Turner

(Engelstalig) artikel in de Summit Daily.com   over de inmiddels alweer afgelopen iFLT 2012:

Teachers gather in Breckenridge for cutting-edge language training ; Forget the old way of teaching — at Breckenridge conference, it’s about more than studying

#iFLT12 is begonnen – bekijk de TPRS filmpjes online!

Inmiddels is de iFLT conference in Breckenridge begonnen. Die is van dinsdag 17 juli t/m donderdag 19 juli in Breckenridge, Colorado.

Vandaag – dinsdag 17 juli – is er een live streaming van Linda Li die een les Mandarijn aan leerlingen geeft. Je kunt hier kijken; de learning labs beginnen om 8.50 local time, onze tijd 16.50u.

Er worden namelijk niet alleen workshops gegeven, maar de deelnemers kunnen ook lessen observeren die gegeven worden door ‘master-TPRS-docenten’ aan leerlingen van de lagere school en de middelbare school.

Verder worden er foto’s en filmpjes geplaatst op de iFLT 2012 Facebook pagina en je kunt het op Twitter volgen via #iFLT12.

Ook als je niet daar aanwezig bent, kun je via Twitter vragen stellen aan de workshopleiders. Het conferentie programma staat hier en lees hier de conferentie details.