#iFLT12 is begonnen – bekijk de TPRS filmpjes online!

Inmiddels is de iFLT conference in Breckenridge begonnen. Die is van dinsdag 17 juli t/m donderdag 19 juli in Breckenridge, Colorado.

Vandaag – dinsdag 17 juli – is er een live streaming van Linda Li die een les Mandarijn aan leerlingen geeft. Je kunt hier kijken; de learning labs beginnen om 8.50 local time, onze tijd 16.50u.

Er worden namelijk niet alleen workshops gegeven, maar de deelnemers kunnen ook lessen observeren die gegeven worden door ‘master-TPRS-docenten’ aan leerlingen van de lagere school en de middelbare school.

Verder worden er foto’s en filmpjes geplaatst op de iFLT 2012 Facebook pagina en je kunt het op Twitter volgen via #iFLT12.

Ook als je niet daar aanwezig bent, kun je via Twitter vragen stellen aan de workshopleiders. Het conferentie programma staat hier en lees hier de conferentie details.

2

Wat men moet leren doen, leert men door het te doen (Aristoteles) – 2

Wat men moet leren doen, leert men door het te doen (Aristoteles). Dit geldt niet alleen voor het verwerven van een (nieuwe) taal, maar dit geldt ook voor het verwerven van TPRS technieken. Blaine Ray zegt altijd dat TPR Storytelling een ‘skill’ is. Het is een vaardigheid die je in de praktijk van het lesgeven steeds verder ontwikkelt. Net zoals pas écht gaat leren autorijden nadat je je rijbewijs behaald hebt, zo leer je TPRS door het in je lessen te gebruiken. Door je leerlingen* begrijpelijke input te geven, door het geven van betekenis (stap 1 van TPRS), door het vragen van verhalen (stap 2) help je je leerlingen om de taal te verwerven. En jij ontwikkelt zodoende je TPRS vaardigheden.

* lees ook:  studenten, cursisten

Wat mij opvalt, is dat de Nederlandse taaldocent –  vergeleken met de Amerikaanse taaldocent – sterk de neiging heeft om te gaan praten over TPRS en allerlei vragen te stellen over hoe dingen werken i.p.v. deze gewoon uit te gaan proberen. Als je wilt weten hoe warm het water is, steek je je teen erin! Als je een taal wilt leren spreken, moet je die taal veel horen en erin leren spreken i.p.v. erover te spreken (= grammatica). Als je een lange reis wilt gaan maken, dan begin je met de eerste stap en niet door erover te praten… Just DO it!

Ik wens iedereen die het lef heeft TPR Storytelling uit te gaan proberen in zijn taallessen een voorspoedige reis. Ik beloof je vele vergezichten! En wat zullen je leerlingen je dankbaar zijn; ze leren nu een taal écht te beheersen!

Tekening van Ando Hiroshige – Cherry Blossoms of Edo

Wat men moet leren doen, leert men door het te doen (Aristoteles) -1

Aristoteles - foto van Filosofiemagazine.nlHet motto van dit blog is: Wat men moet leren doen, leert men door het te doen (Aristoteles). Net zoals je niet schriftelijk kunt leren tennissen, kun je ook een taal niet schriftelijk leren spreken. Als je een taal uit je mond wilt krijgen, moet je hem aan de ene kant eerst heel veel gehoord hebben en begrepen hebben, maar je moet ook zelf een verbinding gelegd hebben tussen je tong en je hersenen.

Zo versta ik bijvoorbeeld het Overijsselse dialect van mijn moeder vloeiend, maar ik krijg het niet uit mijn mond, want er werd tegen mij altijd keurig ABN gesproken en er werd van mij verwacht dat ik ook zo terugsprak. Maar als ze onder elkaar praatten, dan deden ze dat natuurlijk ‘plat’ en dat hoorde ik denk ik nog het meest, maar ik sprak het zelf nooit. Toen we in Noord-Brabant gingen wonen, nam ik al snel (onbewust) het Brabants dialect over, totdat mijn vader een keer aan tafel heel kwaad op mij werd toen ik zei: hij zee (= zei). “Zee?! De zee?! De zee is heel iets anders!” brulde hij tegen mij. Nou, toen durfde ik thuis niet meer Brabants te praten (ik had niet eens in de gaten dat ik het deed, denk ik,  en ik werd me er daardoor wel bewust van). Ook oost-Brabants versta ik vloeiend en ik heb het op straat toch wel gesproken en ik schijn ook wel een licht zuidelijk accent te hebben af en toe, dus daar is toch iets blijven hangen omdat ik het dialect zelf daadwerkelijk gebruikt heb.

Koor, afbeelding van website Proud2bme.nlBij TPRS laten we de klas altijd hardop een antwoord geven op de vragen die we stellen. Dat heeft meerdere redenen: je merkt als docent aan de manier waarop de klas als groep het antwoord geeft of ze het wel of niet begrepen hebben en dat geeft weer een indicatie hoe je verder moet gaan (of juist terug moet gaan). Maar anderzijds zijn de leerlingen op die manier ook al die verbinding tussen hun tong en hun spraakcentrum aan het leggen.

In het huidige onderwijs worden er vooral veel werkboeken ingevuld, die ook nog eens voor een groot deel niet in de doeltaal zijn geschreven; de instructies zijn vaak in de moedertaal. Docenten zouden graag meer aandacht aan spreken besteden; luisteren lukt nog wel, want daarvoor worden cd’s of websites gebruikt. Maar een praktisch punt is vaak: hoe organiseer je het om 30 leerlingen te laten praten?

Bij TPRS kan dat; dat gebeurt o.a. door de ‘koorantwoorden’, maar ook doordat je de leerlingen aan elkaar of als klas het verhaal terug laat vertellen.

Foto buste Aristoteles van website Filofofiemagazine.nl
Plaatje ‘plat proat’n’ van http://members.chello.nl/~j.nikkels/gen/bijnamen.html
Tekening koor Dick Bruna van site van proudtobme.nl