TPRS – Stap 2 – techniek 21 – Dialoog – de lespraktijk

TPRS – Stap 2 – techniek 21 – Dialoog – de lespraktijk

TPRS_spanish20_t640TPRS heeft men onderverdeeld in 3 stappen, stap 1 is die van ‘betekenis geven’, stap 2 is ‘het verhaal vragen’en stap 3 is ‘lezen’. Stap 2 heeft volgens Ben Slavic 10 technieken en we zijn nu bij de zesde TPRS stap 2 techniek, techniek #21 – ‘Dialoog’ en we kijken daar nu naar vanuit de lespraktijk.

Ik heb al eerder geschreven dat ik nog niet zoveel heb gewerkt met acteurs tot nu toe. Toch heeft mij dat nooit belet om niet met dialogen te werken. We kijken altijd met elkaar wat de helden van het verhaal tegen elkaar zeggen. Er flapt dan altijd wel iemand iets uit, wat het verhaal een goede impuls geeft en waar we ook vaak wel om moeten lachen.

Toch komt het ook wel voor, dat het soms gewoon niet lukt met de humor. Het zij zo! Je kunt dat niet forceren en het komt of het komt niet. Als er maar veel begrijpelijke input is geweest en iedereen betrokken is gebleven en het heeft kunnen volgen!

Even iets anders dan Dialogen, maar ik realiseer me, dat ik met de beginners en degenen op ERK A1 niveau anders werk dan met de A2’ers en de B1’ers. Met de beginners en A1’ers zijn we vooral samen verhalen aan het maken en alles  wat daarbij komt kijken. Met de A2’ers hadden we de afgelopen jaren steeds als 1 onderdeel van de les een TPRS-leesboekje. Die boekjes staan behoorlijk vol met dialogen; verder zijn die boekjes ook zodanig geschreven, dat je er veel PQA mee kunt doen, zodat de cursisten/leerlingen met dingen van zichzelf kunnen komen, waardoor we ook dialogen krijgen, persoonlijke dialogen. We lezen een aantal bladzijden in de les en vertalen waar nodig. Iedereen geeft altijd aan dat de boekjes heel gemakkelijk te lezen en te begrijpen zijn, maar als we ze dan in de les gaan lezen en we er dieper op ingaan, dan merken ze altijd dat er best veel grammaticale constructies gebruikt worden, die eigenlijk nieuw zijn of die ze eerst moeilijk vonden, maar door deze boekjes niet meer moeilijk zijn en die men ze zelfs spontaan gaat gebruiken. In het Frans heb je bijvoorbeeld: ‘je lui ai donné ‘  (ik heb hem/haar gegeven). In mijn pré-TPRS tijdperk zat iedereen er altijd over te zuchten en te mopperen en wat we ook aan oefeningen en uitleg deden, het bleef niet hangen en het riep weerstand op. Maar nu ‘valt het vanzelf uit hun mond’, zoals de Amerikanen altijd zo mooi zeggen.

Ik heb dit jaar een tijdje verhalen gemaakt met de A2’ers en dat ging niet onaardig, maar uiteindelijk zijn we meer met de actualiteit gaan doen en werden de verhalen van ‘Look I’m Really Talking – French III huiswerk, in combinatie met de filmpjes die mijn collega Hilde-Marie maakte. Zij stelde cirkelvragen over die verhaaltjes, die men dan hardop diende te beantwoorden. Met de B1 deden we hetzelfde, maar die vonden de vragen van die filmpjes o.h.a. te simpel, zodat we de vragen ‘hoger op de vragenladder’ zijn gaan stellen, maar toen werd het voor de A2 weer te moeilijk; duidelijk dat er echt niveauverschil is en dat beide groepen anders bediend moeten worden! Blaine geeft aan dat je bij de zelfstandige taalgebruikers meer groepsdiscussies, presentaties en literatuur kunt doen; maar ook bij de zelfstandige taalgebruikers kun je verhalen gebruiken voor nieuwe grammaticale structuren zoals de subjonctif, maar ik vind het nogal moeilijk om daar de juiste modus in te vinden. Op de NTPRS in Dallas in juli zal er speciale aandacht zijn voor TPRS voor hogere niveaus; ik kijk ernaar uit!

De afbeelding is afkomstig van de webpagina : http://www.bonnersprings.com/news/2012/feb/29/telling-story-teachers-ditch-books-new-method/

Advertenties