TPRS – Stap 2 – voorafje voor techniek 24 – Je eigen verhaalscripts creëren

TPRS – Stap 2 – voorafje voor techniek 24 – Je eigen verhaalscripts creëren

dribbble_story1_1xBen zegt dat er goed TPRS materiaal is, dat er goede TPRS verhalen zijn te vinden. Als je echter je eigen verhaalscripts wilt schrijven, omdat je bijvoorbeeld culturele of grammaticale aspecten aan bod wilt laten komen, die relevant zijn voor je eigen curriculum, dan heeft hij de volgende tips:

1. Verhalen moeten eenvoudig zijn en gemakkelijk te volgen
2. Gebruik alleen eerder gedoceerde woorden
3. Elk verhaal moet zich simpel ontwikkelen – elke regel dient op een natuurlijke wijze te volgen op de voorgaande en dient zo repetitief van aard te zijn als mogelijk is
4. Om voor duidelijkheid te zorgen, kun je het verhaal schrijven met de 3 voorgestelde locaties (zie techniek 17, Drie locaties ; deze herinneren de docent eraan om het verhaal naar die drie locaties te laten gaan
5. Een verhaalscript dient te zorgen voor een hoger fysiek energieniveau bij de klas en de docent en geen algemeen gevoel van vermoeidheid teweeg te brengen

Ben’s reflectievraag: “Als je verhaalscripts schrijft, houd je het dan eenvoudig?”

De afbeelding is afkomstig van: http://dribbble.com/shots/1081623-Story

TPRS – Stap 2 – techniek 23 – Portrait physique – de lespraktijk

TPRS – Stap 2 – techniek 23 – Portrait physique – de lespraktijk

Great_Sphinx_of_Giza_WikipediaAch, dit is weer zo’n geweldige techniek waarmee je samen met elkaar bij het maken van verhalen deze zoveel interessanter, beeldender, levendiger, grappiger, persoonlijker en wat al niet kunt maken.

En inderdaad is het dan wel de kunst om, zoals Ben zegt, het niet té bont te maken. Juist iets redelijk normaals, maar dan nét met een twist hier of daar maakt een (hoofd)persoon, dier of ding ‘af’.

Het samen je fantasie laten gaan, kan ook de band van een klas of groep versterken. Zo hadden we bijvoorbeeld een keer een man die geen neus had en daar naar op zoek ging en allerlei avonturen beleefde bij het vinden van een geschikte neus. Het hele jaar door kwam die man echter in andere verhalen ook altijd nog weer even om de hoek kijken in een bijrolletje.

Alles is mogelijk in de Duitse/Engelse/Franse/Italiaanse/Nederlandse/Russische/Spaanse les! Waar kun je tegenwoordig nog ongebreideld je fantasie laten gaan? Bij het samen maken van verhalen kan dat. Net als de goden van weleer schep je maar raak met elkaar, je schept werelden vol beelden. En ondertussen wordt er een vreemde taal geleerd! Happy creating!

Afbeelding is afkomstig van : http://nl.wikipedia.org/wiki/Sfinx_van_Gizeh

TPRS – Stap 2 – voorafje voor techniek 23 – Portrait physique

TPRS – Stap 2 – voorafje voor techniek 23 – Portrait physique

Woman sitting in an armchair, Pablo  Picasso - 1962We zijn alweer aangekomen bij de eennalaatste van de TPRS Stap 2 technieken zoals Ben Slavic die omschrijft in zijn TPRS in a Year! : portrait physique, techniek 23. Ben besteedt ruim drie pagina’s aan deze techniek; een deel bestaat uit een lijst met opsommingen van bijvoeglijke naamwoorden die te maken hebben met het lichaam (over de lengte, schoenmaat, haren, gezicht, lichaamsdelen en hun kwaliteiten).

Hij begint dit onderdeel met de opmerking dat het bij TPRS geen twijfel lijdt dat details zorgen voor meer interesse en humor in een verhaal en dat ze een voortreffelijk handvat vormen om basisvocabulaire  te doceren – bij techniek 23 gaan de details specifiek over lichamelijke kenmerken.

Als een verhaal nog niet leuk is, dan blijkt het dat te worden, wanneer de docent gaat vragen hoe een persoon of dier eruit ziet. Vooral wanneer deze één behoorlijk overdreven fysiek kenmerk heeft.

Portrait physique is een vast onderdeel van Ben’s lessen, omdat het letterlijk een gezicht geeft aan de hoofdpersonen van een verhaal; de docent vraagt niet alleen het verhaal, hij laat het zo ook ZIEN.

Ben adviseert om niet meer dan 3 of 4 kenmerken te nemen om het verhaal fris te houden en om 1 kenmerk gigantisch te overdrijven voor het komische effect. Maar meer niet, want het doet afbreuk als (bijna) álles vreemd is; dat maakt het toch minder grappig. Ben zegt dat de humor in verhalen samenhangt met een redelijk normale verhaallijn, met herkenbare hoofdpersonen en zo nu en dan iets geks. Als je bij alles van een verhaal probeert grappig te zijn, dan wordt het geen leuk verhaal.

Ben zegt van zichzelf dat hij zich nog weleens kan verliezen in té veel details – beschrijvende details zijn geweldig om veel herhaling te krijgen – maar actie zorgt dat het verhaal vooruit gaat en dat verkiezen leerlingen boven details.

Ben heeft op een stuk stevig (geplastificeerd? ) papier een lijst met fysieke kenmerken, maar die hangt hij niet als poster aan de muur, zoals bijvoorbeeld de vraagwoorden. Hij houdt dit in de hand, bij de hand. Ook zegt hij een niet te uitgebreide werkwoordenmuur  te hebben. (AL: Verb Wall – zie de  website van de Color connection van Pamela Kaatz voor een uitgebreide werkwoordenmuur voor Spaans – schrik niet van de muziek als de site opent! Pamela heeft trouwens ook een mooie manier om de getallen te doceren ; en dat doet ze niet  ‘op volgorde’! Want dan leer je het voor het declaratief geheugen en in de volgorde waarin het daarin komt, moet het er ook weer uitkomen. Dit geldt ook  in feite voor het stampen van werkwoordsvervoegingen – dat doen we dus niet bij TPRS, want het leidt niet tot vloeiend taalgebruik. Collega Siel van der Ree zegt altijd als iemand vraagt hoe dat declaratief geheugen werkt: zeg het alfabet maar eens achterstevoren! )

Ben zegt dat voor de docent de lijst met fysieke kenmerken van Portrait physique ook handig kan zijn bij het spelen van het spelletje “Simon says” (Frans: “Jacques a dit”, Spaans “Simón dice”), evenals een eenvoudige werkwoordenlijst aan de muur. Bij dit spelletje geeft de docent TPR commando’s aan de leerlingen, maar die mogen ze alleen uitvoeren als er vóór de opdracht “Simon says” is gezegd. (AL: net zoals bij ons bij “commando pinkelen” je alleen hol, bol, plat mag doen als er “commando” voor is gezegd. Doe je toch iets als er geen “commando” of “Simon says” is gezegd, dan ben je af))

Ben’s reflectievraag: Denk je eraan om Portrait physique te gebruiken, inclusief een vreselijk overdreven lichamelijk kenmerk?

De afbeelding “Woman sitting in an armchair” van Pablo Picasso is afkomstig van de site : http://www.wikipaintings.org/en/pablo-picasso/woman-sitting-in-an-armchair-1962