Video

Alice & Alike in TPRS/CI Wonderland

(in English underneath the video) Zoals jullie hiervoor hebben kunnen lezen ben ik begin mei, voordat ik naar de tweedaagse Storylistening workshop in Erlangen ging, bij de familie van Alice Ayel langsgegaan. Alice Ayel is bekend van de leuke Franstalige filmpjes met tekeningetjes, waarmee je op een plezierige en effectieve manier Frans kunt leren.

Alice vroeg mij of ze mij (en français naturellement) mocht interviewen; dat vond ik een hele eer! We zijn haar studio ingedoken en hieronder staat het filmpje, dat door haar man Benjamin Bois gemaakt is. Ik hoop dat ik voor sommigen niet té snel praat… wel kun je meelezen via de ondertitels. Amusez-vous!

The beginning of May I was at the Storylistening workshop in Erlangen, Germany. Alice Ayel, well-known from her nice French (storylistening) videos and I traveled together to the workshop. Alice and her family live in Germany, and before traveling to Erlangen I stayed with the family of Alice and her husband Benjamin. (Benjamin makes the videos.) Alice asked me if she could interview me for her YouTube channel (en français naturellement) and I felt very honored. I hope I don’t speak too fast… but there are subtitles, so you can also read. Amusez-vous!
Advertenties

“Vertrouw op het proces” / “Trust the process”

Language acquisition: “Vertrouw op het proces” / “Trust the process”

Benjamin Bois & Alice Ayel in hun studio

Hiermee begon Alice Ayel haar nieuwsbrief van afgelopen maandag, na de Storylistening conference op 5 en 6 mei in Erlangen (D), Siemens stad.

Docente Frans (en Spaans) Alice Ayel is bekend van haar YouTube channel “Alice Ayel, learn French – Le français naturellement” met o.a. gratis Storylistening filmpjes. Mijn cursisten zijn dol op haar Comprehensible Input filmpjes en velen hebben zich ook geabonneerd op haar nieuwsbrief. Overigens is het ook mogelijk om via skype (uiteraard betaalde) lessen te volgen bij Alice. Leesen die zij geeft op basis van begrijpelijke input via TPRS & Storylistening.

Vorige week donderdag 3 mei ben ik vanuit Luik – waar ik was om het een en ander te regelen voor de Vrolijk & Franse Taalvierdaagse van vrijdag 8 t/m maandag 11 juni – naar Alice gereisd in Duitsland, bij Weimar. Ik werd daar hartelijk ontvangen door haar gezin en ik heb haar studio gezien en ben daar zelfs op vrijdag geïnterviewd. Die vrijdag zijn we ook samen naar Erlangen gereisd voor de Storylistening workshop in Erlangen, die op zaterdag en zondag 5 en 6 mei was. Zoals al eerder gezegd: deze werd georganiseerd door de Stories First Foundation, met als drijvende kracht achter de organisatie van deze conferentie Kathrin Schechtman.

Ik heb Alice bij haar hotel afgezet en ben toen naar de Airbnb gegaan, op 5 minuten loopafstand van de Franconian International School waar de conferentie werd gehouden. Rachel Salvi van Smile English had dit adresje bij Lijun geregeld, in een hele leuke, rustige wijk met veel kinderen, geen verkeer. Wel even wennen dat je echt bij bewoners in hun woonkamer, keuken en badkamer bent, terwijl de familie er ook rondloopt… Maar ze waren heel vriendelijk en voorkomend. Rachel en Maria waren er al toen ik aan kwam. Maria is een cursiste van Vrolijk & Frans, die als vrijwilliger werkt met vluchtelingen en die graag de conferentie wilde volgen om de ideeën daarvan in haar vrijwilligerswerk toe te kunnen passen. Als vrijwilliger was deelname overigens gratis mogelijk! Maria hoefde alleen maar het cursusmateriaal te betalen (à 25 euro).

V.l.n.r. Maria, Hélène, Alice, Rachel, Alike

Wij zijn met z’n drietjes naar het centrum van Erlangen gewandeld, naar een Vietnamees restaurantje en Alice was daar al en later kwam Hélène Collinet ook aanzetten, bijna direct vanaf het vliegveld en rechtstreeks uit haar laatste les Frans op een school op Mallorca…

Wat héérlijk, om weer met zo’n groepje taaldocenten te zijn en over onze grote passie: taal doceren met begrijpelijke input te kunnen praten, onder het genot van een goede maaltijd!

De volgende dag, zaterdag 5 mei was dus de eerste grote dag! Onder een strakblauwe hemel zijn we naar de FIS, de Franconian International School  gelopen. Daar waren al veel taaldocenten aanwezig: uit Duitsland, maar ook uit andere Europese landen zoals Engeland, Hongarije, Luxemburg, Nederland en Spanje, om te gaan luisteren naar wat Dr. Stephen Krashen en Dr. Beniko Mason ons aan wetenschappelijke feiten, gebaseerd op onderzoek over taalverwerving zouden gaan vertellen. Op de middag zouden we hands-on praktisch te werk gaan, op basis van enkele aangereikte technieken over Storylistening en met in ons achterhoofd de theorieën met betrekking tot taalverwerving. De FIS is een prachtige, ruime school, met veel licht en veel vrolijke kleuren en er hangt een prettige sfeer, zelfs al zonder de kinderen.

Dr Stephen Krashen & Dr. Beniko Mason in de Franconian International School in Erlangen

We hebben zoveel input gekregen, dat ik over een paar dagen verspreid hierover ga vertellen. Ik heb Stephen Krashen de afgelopen jaren al vaak horen spreken bij allerlei gelegenheden (en dezelfde mopjes horen debiteren), maar het blijft interessant en leuk om naar hem te luisteren. Ik geef hier nu al een paar take-aways van Stephen Krashen – de komende dagen volgt er meer (uiteraard ook van Beniko Mason, met name over Storylistening, dat zij ontwikkeld heeft op een universiteit in Japan). Dr. Stephen Krashen gaf aan :

  • Taalverwerving is een onbewust, natuurlijk proces
  • Taalverwerving staat tegenover taal leren (leren = weten wat & hoe)
  • Foutencorrectie wordt geacht zinvol te zijn en te helpen: helaas, dit is een mythe! Geen tijd aan verspillen!
  • Taalverwerving geeft ons vloeiend taalgebruik (“fluency)” én accuraat taalgebruik (i.t.t. dat gedacht wordt dat accuraatheid uit “leren” c.q. corrigeren voortkomt – FOUT!)
  • Het best bewaarde geheim van taalverwerving: we verwerven een taal alleen maar als we deze begrijpen = Comprehensible = Begrijpelijke Input krijgen
  • Bij begrijpelijke input verwerven we de grammatica onbewust; bij skill building begint men met grammatica, men oefent, er wordt gecorrigeerd. Alles gaat dus bewust. Krashen noemt dit de “Delayed Gratification Hypothesis” (de uitgestelde bevredigings hypothese): het is pijnlijk en het treedt nooit op. De meeste leerlingen hebben er een hekel aan; 5% uitgezonderd en zij worden taaldocent…
  • Krashen zegt wel: je zult mij niet horen zeggen “leer totaal geen grammatica, maar het is heel pittig”
  • Om grammatica toe te kunnen passen zijn er drie punten belangrijk: 1) ken de regel, 2) pas de regel toe 3) er is tijd voor nodig. Wanneer wordt voldaan aan deze drie regels? Op grammatcia tests; met 1 uitzondering: als je aan het schrijven bent
  • optimale input = BOEIEND (compelling) – we willen dat het zo interessant is, dat daarbuiten niks anders meer bestaat, dat er een soort FLOW optreedt, alsof de tijd stopt
  • De kwestie met betrekking tot verwerving: hoe gaan we van het ene naar het andere stadium? i+1
  • i = nu; i +1 = volgende. We schuiven op als we begrijpen. De Net-hypothese : geef veel begrijpelijke input en i+1 treedt dan altijd op – evenals het zelf uitvinden door het brein van de grammatica : TRUST THE PROCESS! VERTROUW HET PROCES!

Krashen verrouwde ons zelfs toe: “I LOVE grammar!” Hij heeft een Phd in Grammatica en niemand was meer teleurgesteld dan hij, toen uit wetenschappelijke onderzoeken naar voren kwam dat grammatica onderwijs (= leren) zinloos is. “You’re listening to a convert today”: we luisterden naar een bekeerde.

En hij zei: “Ik heb het gemakkelijke deel gedaan; ik heb mijn hypotheses verkondigd. Jullie doen het moeilijke stuk: jullie moet het uitvoeren!”

Even nog over die FLOW: deze was zeker ook aanwezig op de conferentie! De tijd vloog voorbij… Morgen meer!

Lân fan taal – Culturele hoofdstad Leeuwarden

Klipper Nova Cura

Afgelopen vrijdagmiddag 20 april was ik te gast in Lân fan taal in Culturele Hoofdstad 2018 Leeuwarden, op uitnodiging van Drongo talenfestival. Het was prachtig weer en het toeval wilde dat ik net een paar dagen daarvoor een uitnodiging voor nog iets anders in Leeuwarden had ontvangen, van oud-schoolgenoot Judith de Bruin, sprekerscoach en dagvoorzitter. Die 20e april zijn zij en haar partner Paul de trotse nieuwe eigenaren geworden van de klipper Nova Cura, voorheen eigendom van de havenmeester van Leeuwarden. Voordat ik naar het Lân van taal ging, ben ik naar de Willemskade gegaan en heb ik een rondleiding gekregen op de Nova Cura. Het is een prachtig, goed onderhouden zeilschip voor intieme groepen t/m 12 personen. Tussen april en oktober vaart het rond en in de wintermaanden is het een hotelschip in het hartje van Groningen, van oktober tot april.

Bezoekerscentrum Obe

Maar terug naar Leeuwarden! Na het bezoekje aan Judith en de Nova Cura ben ik in de stralende zon door het levendige Leeuwarder centrum via de bruisende markt, met veel biologische kramen, naar Obe gelopen, het centrale bezoekerscentrum van Lân van taal. Drongo had vele relaties uitgenodigd en later bleek dat een gemêleerd (inter)nationaal gezelschap was afgereisd naar het Hoge Noorden, zoals twee Zuidafrikaanse dames, twee vertegenwoordigsters van de ambassades van Oostenrijk en Zwitserland, een tolk van het Hof van Justitie van de Europese Unie en nog diverse anderen.

2760 talen

Ik was vroeg en ze zeiden dat iedereen vanwege het mooie weer buiten was gaan wachten. Ik zag een grote groep mensen en ik voegde me bij hen, net op het moment dat er twee groepen met twee rondleiders gevormd werden. Ik kon me niet herinneren dat we ook een rondleiding door Leeuwarden zouden krijgen, maar ik hoorde dat de ene rondleider de Friese Verhalen Tour zou doen en dat leek me erg leuk en bovendien trok het me ook bijzonder aan om met dat mooie weer lekker buiten te lopen! Ik vroeg aan een paar anderen “wat hen naar Leeuwarden had gebracht” en ze zeiden: “de trein”. Ik antwoordde: “Nee, ik bedoel, wat is jullie relatie met Lân fan taal? Van waaruit doen jullie mee?” Ze keken mij niet begrijpend aan; ik vroeg dus: “Zijn jullie hier niet vanwege Lân fan taal?” Nee, zij waren hier om een stadswandeling te maken… Snel heb ik afscheid genomen en ben ik als een speer het Obe gebouw weer ingevlogen. Ik was net op tijd binnen om te zien, dat de anderen ook naar binnen waren gekomen en dat het programma op het punt stond om te beginnen. Oeps! Was ik dus bijna met de verkeerde groep meegegaan… Dat zou me wat geweest zijn!

(l) Alex de Jager, Afûk (m) Siart Smit, Lân fan taal (r) Frank den Oudsten, Tresoar

Siart Smit, programmadirecteur van Lân fan taal deed de opening en vertelde ons wat het Lân van taal allemaal is en doet. Dat ga ik hier niet allemaal vertellen: ik raad je aan om naar Friesland af te reizen en daar te zien, hoe prachtig ons land is en wat een bijzondere dingen daar allemaal gebeuren. Het is niet alleen in de Randstad dat men creatief is. Ook daarbuiten gebeurt veel, of wellicht… nog wel veel meer!

Foto van FB @relaxerette

Na Obe zijn we naar de schuin ertegenover gelegen Prinsentuin gegaan, nu de Taaltuin, en hebben we meegetrild op de snurkbank en verderop geluisterd naar tandenpoetsgeluiden; ik weet niet zo goed wat dat te maken heeft met taal, maar misschien stond dit al in het park? Helaas hebben we De Relaxerette moeten missen, want die is op tournee gegaan na het Talentuinfestival van 13, 14 en 15 april. Die dagen was De Relaxerette voor het eerst te zien en er stonden lange rijen liefhebbers voor deze ronddraaiende installatie, die de ligger in een hangmat meevoert naar een ander perspectief, starend naar de wolken, met een koptelefoon op vervolgens de ogen sluitend en luisterend, hangend en ronddraaiend genietend van verhalen en geluiden, waardoor gedachten eventjes stilgezet werden.

In Tresoar

Na de Taaltuin zijn we naar de Tresoar gegaan, het Fries historisch en letterkundig museum. Naast Afûk, dat weer naast de Taaltuin ligt. De gastcurator Frank den Oudsten heeft ons een met bijzondere lichtbeelden persoonlijk verhaal verteld over hoe je tentoonstellingen inricht, collecties ontsluit en gebouwen daarvoor maakt en de relatie hierbij met theater. Enerzijds jammer dat hij zich van tevoren niet in ons talenmensen verplaatst hand, anderzijds was het ook wel boeiend om te zien dat ook dit soort werelden blijken te bestaan. We kregen nog een rondleiding door het bijzondere gebouw en langs de tijdelijke tentoonstelling over Friese dichters in Amsterdam in de 20’er jaren.

Anne Graswinckel & educatie programma

Vervolgens zijn we weer naar de Talentuin gegaan, waar Anne Graswinckel ons vertelde over het educatieve programma van Lân van Taal, met als thema: de noodzaak van en de liefde voor taal. Ze had een prachtige doos, de Taal-kit bij zich met mooi vormgegeven lees- en speelmateriaal erin; een doorgaande leerlijn taalplezier voor alle leeftijden.

We hebben nog wat staan praten in de Taaltuin voordat we naar het meertalige paviljoen MeM zijn gegaan: living room of languages. Op de site van MeM lezen we: ” Het Talenpaviljoen MeM bestaat uit twee vrouwenlichamen die samen een beeld worden. De hoepelrok vormt het Talenpaviljoen MeM waar iedereen welkom is. Zij verbeelden samen de meertaligheid en de moedertaal waar je je het beste in kan uiten. Binnen in het Talenpaviljoen stap je in de wereld ‘onder’ de taal. De taal waar de mens mee wordt geboren en van waaruit de moedertalen zich opbouwen. Buiten kan de bezoeker zijn/haar mooiste woord op een ‘post it’ schrijven. Een paneel dat op het beeld wordt gespijkerd, zodat het geheel gaandeweg bekleed wordt met ‘de mooiste woorden’ van bezoekers. In het Talenpaviljoen zijn optredens, lezingen, poëzie, presentaties. Om er voor te zorgen dat we niet in makkelijk gesproken taal terecht komen, is er gekozen om met dove medewerkers het talenpaviljoen te bemensen. Hierdoor moet er op een andere manier ‘gesproken‘ worden. Dit maakt onderdeel uit van het concept. (…) De programmering zal steeds iets van andere minderheidstalen laten horen of zien. De horeca probeert ook op deze buitenlandse landen haar hapjes en drankjes af te stemmen.” Zo werden er bijvoorbeeld de afgelopen week allemaal activiteiten gedaan die te maken hadden met “Zuid-Hollands” en van 22 t/m 29 april is het Oaveriesselse weke.

Alex de Jager geeft uitleg over MeM

Voor het diner gaf de verse directeur Alex de Jager van Afûk (spreek uit: afoek, ahum…) een uitleg bij het MeM paviljoen.Op de site van omroep Friesland kun je lezen: Quote “Het ontwerp is een vrouw (‘mem’ is moeder) met twee hoofden, om te symboliseren dat Friezen twee moedertalen hebben: het Fries en het Nederlands. Van maart tot en met oktober zijn daar allerlei activiteiten op het gebied van minderheidstalen. (…) BUOG (Bedenkers en uitvoerders van ongewone gebeurtenissen) is de ontwerper en uitbater van dit paviljoen. Zij zorgen ook voor de horeca: de bediening wordt gedaan door dove mensen, want gebarentaal is ook een taal. Het paviljoen wordt eind oktober afgebroken en dan gaat BUOG het weer verkopen. Het talenpaviljoen is gebouwd door studenten van de Friese Poort.” End quote

het voorgerecht

We kregen een heerlijke, met liefde bereide maaltijd voorgeschoteld (die we uit eigen zak hebben betaald) met meerdere gangen en koffie (de anderen, ik niet) met lekkers toe. En speciaal voor mij was heerlijk veganistisch gekookt.

 

 

Na het diner was het programma nog láng niet afgelopen: we werden na het diner verwacht in de Treosar. Daar was Dr. Nanna Hilton, een Noorse jonge professor die vloeiend Nederlands spreekt en een boeiende presentatie heeft gegeven over de taalapp Stimmen. Ze was eigenlijk griepig, maar is toch de presentatie komen doen! ’s Ochtends had ze nog met koorts in haar bed woordkaarten voor haar presentatie gemaakt!

Tenslotte vond de afsluiting van de dag plaats op het Oldehoofsterkerkhof met een meertalige videoprojectie ‘Weagen/Waves/Wellen’ op de toren Oldehove. Deze projectie is op 13 april in première gegaan en is gemaakt door filmmaker en muzikant René Duursma, schrijver en dichter Rodaan Al Galidi en animator Antonia Rehnen. Bij de projectie is gebruik gemaakt van het werk van dichter Tsjêbbe Hettinga en beelden uit het Fries Film Archief. Dit is de tweede projectie op de Oldehove. Ieder kwartaal komt er een nieuwe projectie. Ik ben de trappen van het Obe paviljoen opgeklommen en heb van bovenaf naar de intrigerende projectie met geluid staan kijken en luisteren.

Wat een afwisselend en interessant programma en wat een mooie ontmoetingen!

Ter afsluiting nog even terug naar Afûk. Op de site van Afûk kun je lezen: “de missie van de Afûk voor de komende beleidsperiode (2016-2020) is: ‘ferbine en diele’ (verbinden en delen). Door onze eigen activiteiten met die van anderen te verbinden willen wij onze doelen nog beter bereiken en door onze kennis en ervaringen met anderen te delen de expertise op het gebeid van meertaligheid vergroten. Onze doelen zijn: taalpromotie, taaloverdracht en cultuuroverdracht. En omdat die niet los van elkaar staan, willen wij de samenhang daartussen nastreven. Wij richten ons daarbij op de Friese gemeenschap in de volle breedte: van baby tot oudere. Wij willen Fryslân verbinden met de wereld en de wereld met Fryslân. De middelen die ons ter beschikking staan zijn met het oog op de drie hoofddoelen bijelkaar gebracht in ‘stipepunt’, ‘onderwijs’ en ‘uitgeverij/winkel’. Wij zien ‘Lân fan taal’ als het middel bij uitstek om bovengenoemde missie en doelen te realiseren. In ‘Lân fan taal’ gaat het om het verbinden van taalgemeenschappen binnen Fryslân met die elders in Europa. Wij willen taal en meertaligheid meer zichtbaar maken, nieuwe samenwerkingsverbanden tot stand brengen in en buiten Fryslân en nieuwe impulsen geven aan het (cultuur)toerisme.”

Ik ben zeer onder de indruk van alles wat de Friezen hier op taalgebied met elkaar neerzetten. Ik sluit me dan ook van harte aan bij het prachtige streven van Afûk, dus ik zou willen zeggen: verbind je met Friesland, ga naar culturele hoofdstad Leeuwarden! “Ça vaut le détour” zeggen de Fransen, het is het omrijden meer dan waard! Groningen is een prachtige noordelijke stad met zuidelijke allures, maar Leeuwarden kan er ook wat van! Misschien een combi van maken en een mooie noordelijke reis ondernemen? Iedereen reist de hele wereld over en men vindt dat dan helemaal niet ver, terwijl als je dan binnen Nederland een paar uur moet reizen, dan oooooooooooh, dan is dat zooooooooooo ver…
Laat je niet kennen, leer Nederland kennen en haar meertaligheid!

Nog verder lezen? Zie dan ook: Taal is alles en alles is taal

Wereldverteldag / World Storytelling Day

Citaat van de site van Wereldverteldag Nederland: “Op 20 maart, Wereldverteldag, vieren vertellers wereldwijd het bestaan van de vertelkunst. Er is voor deze datum gekozen omdat op die dag de lente begint op het noordelijk halfrond en het herfst wordt in het zuiden.

Wereldverteldag wordt mondiaal meer dan 24 uur lang gevierd. Als de ene helft van de wereld nog slaapt, is de andere helft van de wereld al aan het vertellen. Wanneer op het oostelijk halfrond vertellers hun bed weer opzoeken na een inspirerende dag, rekken de vertellers in het westen zich uit om hun verhalen te beginnen. De vertelactiviteien reizen zo met de tijdzones mee. Om de verbondenheid van mensen over de hele wereldbol te benadrukken bij het vertellen, worden er wereldwijd verhalen verteld met eenzelfde, jaarlijks wisselend, thema.

Door in de hele wereld op dezelfde dag te vertellen wordt gesymboliseerd dat verhalen mensen met elkaar verbinden. Als een hele groep luisteraars hetzelfde verhaal hoort, maken zij en de verhalenverteller deel uit van een wereld: de wereld die door dat ene verhaal wordt verbeeld.”

Kijk op de kaart waar en wanneer je terecht kunt in Nederland voor Wereldverteldag

De Nationale Voorleesdagen 2018 : 24-01 t/m 03-02-18

Op woensdag 24 januari zijn De Nationale Voorleesdagen 2018 gestart met Het Nationale Voorleesontbijt, waar basisscholen, bibliotheken peuterspeelzalen en kinderdagverblijven massaal aan mee hebben gedaan. Centraal tijdens dit ontbijt stond het Prentenboek van het Jaar 2018: Ssst! De tijger slaapt, geschreven en geïllustreerd door Britta Teckentrup.

Maar voorlezen is natuurlijk niet alleen voor kinderen! En… je mag het hele jaar doen, de hele week en de hele dag. Hoe leuk is dat?!

“ … language and literacy are free gifts buried inside of stories”

Wat heeft Dr. Krashen weer een mooi citaat op FaceBook gezet!

“ … language and literacy are free gifts buried inside of stories.”
(Joan Wink, The Power of Story, p. 47).

vrij vertaald: “… taal en leesvaardigheid zijn gratis cadeaus, verstopt in verhalen”

Klik op de afbeelding hieronder of hiernaast en je komt op de Facebookpagina van Story Listening for Language Acquisition.

The Big CI Book – verfijn je TPRS / CI lessen

Op dit blog heb ik al vaak geschreven over Ben Slavic. Al een tijdje kun je de Europese versie van The Big CI Book van Ben Slavic ook in Nederland verkrijgen. Ben’s boek is volledig gebaseerd op zijn lespraktijk en de lespraktijk van de taaldocenten in zijn PLC (Professsional Learning Community). (Tja, zo zijn TPRS*/CI* docenten, die hebben geen Lerarenregister nodig – wat in feite toch een motie van wantrouwen is. Deze docenten zien in dat als je anderen laat leren, je zelf ook dient te blijven leren… En deze docenten doen dat dus ook intensief! Zelf ga ik jaarlijks naar de NTPRS & iFLT conferenties in de Verenigde Staten, maar ik houd ook de vakliteratuur bij en ik lees veel van wat collega’s vertellen over hun TPRS & CI lessen op de sociale media.)

In The Big CI Book – nomen est omen – geeft Ben Slavic op zijn onnavolgbare en persoonlijke wijze :

  • 14 vaardigheden die de basis vormen van TPRS/CI
  • 27 strategieën om je TPRS/CI lessen fris en fruitig te houden, because ‘brains crave novelty’
  • 8 klassenmanagement hulpmiddelen
  • 3 beoordelingsinstrumenten
  • 4 ‘bail out moves’ waar je elk moment van je les naartoe kunt overgaan, wanneer een bepaalde activiteit mocht ontsporen – soms gebeurt dat, zelfs bij experts
  • een appendix met bronnen om TPRS/CI uit te leggen aan directie, ouders en collega’s

The Big CI Book van Ben Slavic is hét TPRS/CI basisboek – en wellicht nog praktischer – naast Fluency through TPR Storytelling – achieving real language acquisition in school (in het Nederlands: Storytelling voor het talenonderwijs – handboek TPRS voor docenten MVT en NT2).

Neem je jezelf serieus als taaldocent, die wil dat zijn/haar leerlingen/cursisten een taal met gemak en plezier vloeiend gaan beheersen? Dan mag dit boek niet ontbreken in je didactiek-arsenaal!

*TPRS = Teaching Proficiency through Reading and Storytelling = een taal doceren waarbij de docent speciale vragentechnieken inzet om samen met de leerlingen/cursisten creatief en met veel fantasie (nieuwe) verhalen te scheppen, waarbij de leerlingen als een bij-product van dat verhaal-maak-proces de taal verwerven, omdat taalverwerving een onbewust proces is. Iedereen die een moedertaal heeft verworven kan ook om het even welke andere taal verwerven – alleen het tempo waarin kan verschillen. Taaldocenten behoren tot de weinigen die een taal expliciet kunnen leren, maar omdat veel taaldocenten hun didactiek niet baseren op de laatste wetenschappelijke resultaten over het brein en taalverwerving, hebben ze niet in de gaten, dat zij een uitzondering zijn, in paats van de regel. En ze projecteren hun eigen leerwijze op ‘iedereen’ en trekken dan ook terecht de conclusie dat niet iedereen een taal kan leren… Met als gevolg dat veel mensen zichzelf ook het stempeltje geven dat ze geen taal kunnen leren… Maar VERWERVEN kunnen ze wel, maar dat wordt over het hoofd gezien en het oneheil is al geschied… TPRS is voor een deel intuïtief ontwikkeld door Blaine Ray, maar het bijzondere is, dat het aan blijkt te sluiten bij wat de wetenschap zegt over taalverwerving. Waarom verhalen werken en gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, kun je onder andere lezen in The Storyteller’s secret van Carmine Gallo, dat ook in het Nederlands is vertaald. Meer informatie over onderzoek naar TPRS kun je o.a. lezen op de site van het TPRS Platform.

* CI = Comprehensible Input = begrijpelijke input. TPRS is een vorm van CI, maar er zijn meer didactiekwijzen die werken op basis van begrijpelijke input, zoals bijvoorbeeld Storylistening; lees hier wat Judy Dubois (in het Engels) op haar blog schrijft over Storylistening.