creatief-doe-leerkracht-festival in Zwolle op 18 september 2013 – aanmelden kan al!

Annette WesselsAnnette Wessels is een creatieve vrouw en de drijvende kracht achter het creatief-doe-leerkracht-festival dat op woensdag 18 september 2013 tussen 13.30 en 21.30 uur plaatsvindt in Zwolle. Het festival richt zich op leerkrachten en docenten .

En welk een toeval! Annette laat op haar site op de pagina over het festival het filmpje zien van Ken Robinson dat ik gisteren ook hier op het blog geplaatst heb en dat over creativiteit gaat! Op het festival zullen allerhande creatieve workshops zijn en ik zal er een TPR & TPRS lesje Vrolijk & Frans doen met en voor de leerkrachten en docenten, zodat ze kunnen ervaren hoe het is om met TPR en TPRS les te krijgen en om er tegelijkertijd ook inspiratie op te doen en te zien dat ze deze manier van lesgeven ook zelf toe kunnen passen als ze lesgeven in Engels (of Duits, of Spaans, of Frans, of, of…)

Op de site staat te lezen : “Niemand weet wat de toekomst brengt. Ondertussen onderwijzen we nu kinderen op een toekomst [met methodes AL] uit een ver verleden, uit het industriële tijdperk om precies te zijn. Terwijl we al van het informatietijdperk in het creatieve tijdperk zijn beland. “Ideeën hebben de toekomst” zegt de schrijver van Een compleet nieuw brein Daniel Pink. Om kinderen op te leiden voor een toekomst waar we zelf nog geen weet van hebben, is creativiteit nodig en een open houding om niet alleen leraar te zijn maar ook leerling.” Als dit je aanspreekt, kom dan naar dit

onorthodox festival zonder lezingen of presentaties en PowerPoints en vol beleving

Inspireer jezelf om de creativiteit terug te brengen in jouw onderwijs

  • van praten naar doen

  • van denken naar ervaren

  • van reactief naar creactief

  • van werken naar spelen

Je kunt je aanmelden voor het festival via het contactformulier creatief-doe-leerkracht-festival op de site van Annette Wessels.

Creatief-doe-leerkracht-festival

Creatief-doe-leerkracht-festival - 18-09-2013

TPRS in een jaar – techniek 4 – aanwijzen en pauzeren – de lespraktijk

TPRS in een jaar – techniek 4 – aanwijzen en pauzeren

ik_houd_van_te_pauzeren_speldbutton-p145228950959889453en88u_325Nou, het is wel goed dat ik dit blog bij ben gaan houden, want nu moet ik ‘verplicht’ meer aan zelfreflectie doen en door onze volle programma’s in het onderwijs, wil zelfreflectie er nog wel eens flink bij inschieten…

Bij de volwassen beginners en A1’ers heb ik in het begin veel aangewezen, maar wellicht niet altijd voldoende gepauzeerd. De laatste tijd wijs ik veel minder aan, besef ik nu. En daar heb ik wel redenen voor, maar dat mag geen excuus zijn, dus daar moet ik dan toch een andere oplossing voor zien te vinden.

De redenen: de structuren heb ik op A3 posters gezet (tekst Frans in blauw) en de vertalingen op A3 posters (tekst Nederlands in groen). Ook werk ik met de beamer, waarmee de structuren geprojecteerd worden. Elke week komen er drie structuren bij, dus bij les 15 heb je al 30 posters… We zitten in een lokaal dat eigenlijk bedoeld is voor schilder- en boetseercursussen. Het is er heel lastig om die posters op te hangen en helaas kan ik ze er ook niet laten hangen. Verder heb ik ze gelamineerd met glanzend plastic, en die reflecteren door de tl-buizen… Oftewel, geen ideale omstandigheden. Dat, plus het werk van het steeds ophangen en het gebrek aan goede plek daarvoor en de groeiende hoeveelheid hebben ervoor gezorgd dat ik de laatste lessen steeds die poster oppak waar een structuur opstaat waar we het over hebben en daarnaast de poster met de vertaling houd. De betekent dat ik niet meer aan kan wijzen. Dit moet ik dus gaan veranderen, want ik ben het met Ben eens, dat dit een belangrijke techniek is, die in mijn ogen ook samenhangt met techniek 6, “langzaam gaan”. Maar daarover meer over enkele weken.

Afgelopen dinsdag heb ik bij de A1 en de beginners weer meer met mijn laserpointer gewerkt en heb ik de laser langzaam langs de woorden laten gaan – die geprojecteerd werden met de beamer – terwijl ik ze tegelijkertijd zei. Iedereen keek er heel goed naar en keek goed mee, dus ik zag dat dit aan een behoefte voldeed. Het bracht ook een stukje rust met zich mee, voelde ik. Ik denk omdat iedereen daardoor tegelijkertijd op hetzelfde gefocust werd en was.

Nog even over de techniek van vorige week – uitgebreide PQA – die toen zo jammerlijk mislukte. Bij de A1 groep schoot ik weer meteen een verhaal in; we gingen huppekee verder met het verhaal van vorige week. Op de één of andere manier werd het ook nog een ingewikkeld verhaal. Maar bij de Beginners ontstond er een prachtig verhaal, aansluitend op de actualiteit van de dag en waarin een cursiste de hoofdrol speelde en dat te maken had met de troonsafstand van de koningin. Omdat we al eerder een ‘koninklijk’ verhaal hebben gedaan, waren de woorden van koning en koningin al bekend. De structuren van deze week waren:

  • Zij hebben …bezocht [ werd: Gerrie heeft de koningin bezocht]
  • Hij/zij was verdrietig omdat …  [ de koningin was verdrietig omdat ze een geheim had]
  • Hij/zij wilde … want … [ de koningin wilde de kroon aan Willem-Alexander geven, want zij wilde permanent vakantie hebben]
  • Je moet komen [Gerrie moest onmiddellijk bij de koningin komen, want de  koningin had een geheim dat Gerrie mocht weten]

De cursiste speelde haar eigen rol met verve en het was een geanimeerde les, waarin we ook regelmatig de ik- en de jij-vormen konden gebruiken in allerlei dialoogvragen. Deze techniek gaan we er vaker ingooien!

Ik hoop de volgende week te kunnen vertellen over mijn oplossing voor de posters en er een foto van te kunnen laten zien en dan ook beter aan te kunnen wijzen. Ik vind een laserbeamer om aan te wijzen wel handig, maar mijn collega Chinees bijvoorbeeld wijst altijd met een aanwijsstok aan en ik merk dat ik dat als ‘lerende’ als prettig ervaar, prettiger dan wanneer het met de hand aan wordt gewezen. Ik denk omdat het preciezer is en je op elk woord heel duidelijk gericht wordt.

Lees aanstaande zondagmiddag het voorafje over TPRS techniek 5, cirkelen, dé basisvragentechniek van TPR storytelling.

Afbeelding van button “I love  to pause” komt van : http://www.zazzle.nl/ik_houd_van_te_pauzeren_speldbutton-145228950959889453

TPRS in een jaar – techniek 3 – uitgebreide PQA – de lespraktijk

TPRS in een jaar – techniek 3 – uitgebreide PQA – de lespraktijk.

slapen-doe-je-hier-in-een-2cv_1000x667Op zondag heb je kunnen lezen wat uitgebreide PQA is (en de week daarvoor wat PQA is. Ik kopieer hier de uitleg van zondag: “Bij uitgebreide PQA verschuift het persoonlijke bijna ongemerkt naar een verhaal. Ben heeft het over een “theatrale improvisatie met de doelstructuren” waarbij 1 of meer leerlingen betrokken zijn en waarbij de fantasie de vrije loop heeft.”

Tot nu toe heb ik deze techniek nog nooit in mijn lessen toegepast. Het leek me eigenlijk niet al te moeilijk om toe te passen. Maar IK HEB GEFAALD! Het is me niet gelukt, terwijl er een prachtige situatie was en ik dacht ‘m zo “in te kunnen koppen”. Met de A1’ers en beginners hadden we de doelstructuren:

  1. Zij wilden de nacht doorbrengen in …
  2. Zij konden niet blijven
  3. Zij moesten terugkeren om … te zoeken

Eerst hebben we deze weer met techniek 1 – gebaren – ingeoefend en dat vinden we leuk om te doen, wat ook aansluit bij Ben’s opmerking dat je de les meteen al leuk begint. (We hebben trouwens voordat we met bovenstaande structuren gingen stoeien eerst nog gepraat over het weer en over een schilderij van Vincent van Gogh over een molen in Montmartre en wie daar wel eens geweest was – wellicht ten overvloede, maar in het Frans natuurlijk. Ik ben echt verbaasd hoe goed de beginners al over het weer kunnen praten!)

Er ontstond bij de A1’ers een grappig verhaal over een echtpaar – Vincent et Isabelle – dat de nacht wilde doorbrengen in een hotel in Lyon. Dat hotel en alle hotels waren vol, want er was een festival : Fête des lumières. Ze konden dus niet in een hotel blijven. Toen wilden ze gaan overnachten onder een brug in hun 2CV (eend). Iemand uit de groep bleek dat in Berlijn gedaan te hebben; dat vond ik een mooie aanleiding om uitgebreide PQA te gaan doen om met hem een apart verhaal uit te gaan bouwen, maar hij klapte een beetje dicht van die aandacht (en misschien ook wel door het onderwerp?) – kreeg ik de indruk. Hij weerde het een beetje af , dus helaas konden we het niet verder uitbouwen, terwijl ik al voor me zag dat dit prachtige perspectieven kon bieden. Ik heb ’t toen maar zo gelaten. Bij de beginners heb ik helemaal geen aanleiding gevonden, omdat ik ook al meteen een verhaal ben begonnen zoals ik altijd doe, vanuit personen die de groep verzonnen heeft.

Wat heb ik er nu van geleerd, dat het niet gelukt is? Ik denk dat ik de volgende keer meteen moet kijken hoe ik met 1 van de structuren direct op 1 of meer aanwezigen aan kan sluiten, zodat het inderdaad meteen vanuit hen een verhaal gaat worden. Ben heeft het ook over een theatrale improvisatie met de doelstructuren waarbij 1 of meer leerlingen betrokken zijn.

Geen TPRS bericht over deze techniek op de Hotelschool : we zitten momenteel in allemaal toetsweken, dus daar ligt de TPRS even stil. Dat komt als het goed is weer over een paar weken, dus dan ook weer berichten uit die hoek.

holiday-rental-paris-car-parkOh, en als je nieuwsgierig bent naar hoe het verhaal verder ging: Isabelle en Vincent gingen een bos zoeken om te overnachten in hun 2CV. Ze moesten echter terugkeren naar de brug want ze waren hun kinderen – Victor en Fanny – daar vergeten. Maar de kinderen waren er niet meer, want die waren hun ouders gaan zoeken. En toen waren we moe geworden en zijn we naar een liedje gaan luisteren. En daarna hebben we een verhaaltje gelezen met bovenstaande structuren in de tegenwoordige tijd, dat we klassikaal vertaald hebben. En daarna hebben we Anis de Flavigny geproefd en daarbij hebben we af en toe wat meer Nederlands gepraat.

Het was trouwens leuk dat deze les de Benjamin van de groep een grote inbreng had in het vervolg van het verhaal – hij kwam elke keer met zulke grappige dingen (onder de brug slapen, de kinderen vergeten), dat iedereen in de lach schoot zodat dat natuurlijk in het verhaal moest komen. De Benjamin is een jongen uit het speciaal onderwijs van rond de 16 jaar, die op zijn school geen Frans heeft, maar die vorig jaar op vakantie in Frankrijk zo enthousiast was geworden over Frankrijk en het kunnen communiceren met Franse vrienden, dat hij besloten had om op Franse les te gaan en dat doet hij nu al voor het tweede jaar – tussen allemaal volwassenen!

De afbeeldingen zijn afkomstig van de website : http://chezbertrand.com/chambre-hotes-paris/reservation.html