TPRS in een jaar – techniek 6 – LANGZAAM – de lespraktijk

#TPRS in een jaar – techniek 6 – LANGZAAM – de lespraktijk

BananenschilPersoonlijk vind ik dit één van de moeilijkste technieken, omdat je geneigd bent vanuit je eigen tempo te werken, terwijl je in feite continu op de leerlingen gefocust dient te zijn. Daarnaast bestaat ook het gevaar dat je al je structuren ‘af wilt werken’, zodat je dus niet de leerlingen doceert, maar het curriculum, een ‘doodzonde’ bij TPRS.

Techniek 6 – langzaam gaan – sluit ook aan op techniek 7 die volgende week komt : teach to the eyes, oogcontact maken. Het is belangrijk om de leerlingen goed waar te nemen, daar kun je heel veel informatie voor je doceren uit halen. Dit op de leerlingen geconcentreerd zijn (en blijven!) helpt enorm om hun tempo aan te houden. Hoe kijken ze, hoe zitten ze erbij, hoe reageren ze? Als groep, maar ook individueel.

Een groot gevaar vind ik ook altijd de ‘snelleren’. Degenen die altijd net iets eerder reageren dan de anderen. Je hebt heel gauw de neiging om in hun tempo mee te gaan, maar dan gaan er anderen afhaken, die het niet meer bij kunnen benen. Ik wacht altijd tot iedereen het antwoord gegeven heeft en herhaal dan nog eens het antwoord. Ik merk dat ik dat in het begin nog wel langzaam deed, maar dat mijn tempo steeds hoger is geworden. Gedeeltelijk kan dat ook, met oudere structuren, maar met de nieuwe moet je eigenlijk steeds doen alsof dit het eerste Frans is dat ze horen. Glij maar eens niet uit over die bananenschil!

Wat me enorm helpt bij het langzaam gaan is het aanwijzen en pauzeren (techniek 4). Die keren dat ik het niet kan doen, ga ik ook veel te snel…

Een collega zei me een keer: met TPRS zie je heel snel wie de taal wel of niet kunnen. Daar schrok ik erg van! Ik zei tegen haar: dan ga je veel te snel!

Afgelopen NTPRS 2012 hebben Bryce Hedstrom en ik een workshop gedaan die heette “The art and genius of going slowly”; in de bijdragen over juli 2012 kun je daar meer over (terug)lezen. De hand-out die daaruit ontstaan is, staat als download op deze site. Ga hierheen om hem op te halen. Er staat ook informatie in die hand-out over wat je kunt doen met de ‘snelle’ leerlingen.

De afbeelding van de bananenschil is afkomstig van de website: http://www.voorpositiviteit.nl/796-charlie-chaplin/ Leuk verhaal om te lezen!

Stapje voor stapje – waar maken we ons eigenlijk druk over?!

StraatvegerBeppo de straatveger op bladzijde 35 “Momo en de tijdspaarders”:

“Zie je Momo,” zei hij dan bijvoorbeeld, “het zit zo. Soms heeft men een hele lange straat voor zich. Men denkt, die is zo vreselijk lang – dat krijg ik nooit voor elkaar.”
Hij keek en poosje zwijgend voor zich uit, toen ging hij verder: “En  dan begint men zich te haasten. En men haast zich steeds meer. Telkens wanneer men opkijkt, ziet men dat men maar niet opschiet. En men spant zich nog meer in en men wordt benauwd en tenslotte is men helemaal buiten adem en men kan niet meer. En de straat ligt nog steeds voor je. Zo moet men het niet doen.”
Hij dacht een tijdje na. Toen sprak hij verder: “Men moet nooit aan de hele straat tegelijk denken, begrijp je? Men moet alleen aan de volgende stap denken en de volgende ademhaling en de volgende bezemstreek. En steeds weer alleen aan de volgende.”
Weer hield hij op een hij dacht na voor hij er aan toevoegde: “Dan heeft men er plezier in; dat is belangrijk, dan doet men zijn werk goed. En zo moet het.”
En na nog een lange onderbreking vervolgde hij: “Opeens merkt men dat men stap voor stap de hele straat gedaan heeft. Men heeft het niet eens gemerkt en men is niet buiten adem.”
Hij knikte bedachtzaam en eindigde met de woorden: “Dat is belangrijk.”

Momo en de tijdspaarders kun je o.a. bij Bol.com aanschaffen.

Afbeelding afkomstig van de website: http://www.geneaknowhow.net/in/beroepen/kwartet/straatveger.html