NTPRS13 – Thursday the 25th of July – Day 4


My breakfast – and no, I don’t eat books for breakfast!

Already back in the Netherlands and it’s only now that I have time and energy to continue to write about the last two days of NTPRS13. Thursday evening we had Openmic night and I went for a swim afterwards, because I really needed to have some physical exercice after sitting for so many hours the whole day and all those days and I also wanted to be outside. (The swimming pool is outside, on the 9th floor).

We really should have more reflection time during NTPRS! Less is more! So much is happening at the same time and of course we want to do as much as possible (which we strictly speaking of course are not obliged to, but we only have this chance once a year… and after travelling so far and so long I don’t want to miss anything…)

Thursday the 25th I first went to ‘Reading Strategies for the Language Classroom’, although I also would have liked to go to Michael Miller’s “TPRS: the next steps“. You can find handouts of Carol’s workshop at the TPRS Publishing site, Freebies – Free downloads, Misc. Handouts,  Novel Novel-activities.

Carol_Reading_Strategies_ntprs13Grand Bryan A was packed ! Because guided reading can become boring, monotonous and predictable, Carol makes reading into a play, .e.g. by using 4 different colour groups and all groups get different tasks during the reading. She uses a laserpointer and it’s NOT just straight reading, but she shouts out colours and they have to perform, and not only going forward but also repeating, answering questions.

She recommends to implement just one fun-technique per week and perhaps wait a while still using them with the lower levels.

Carol told us again a lot about the sportguys she teaches English and with whom she uses a.o. these techniques; and who in fact mostly don’t like to read and don’t read. But this way they do!  Carol puts signs in the text where she wants to ask personnal questions, context questions, cultural comparisons and connections.

Assessments_Scott_Benedict_ntprs13After the morning break I went to ‘Fast and easy speaking & writing assessments‘ by Scott Benedict. Scott has online workshops about assessment at his website Teach for June. He talked about ‘Group Speak'(TM) : small groups tell a story in front of the class, using only group-drawn pictures, using only known vocabulary, multiple sentences. He developed speaking rubrics, in order to assess the students individually. Students are familiar with these rubrics and they get them long before they are assessed, so there are no surprises for them.

He wants the students to feel successful and so the rubrics are called: F = beginner, D = novice, C = intermediate, B = proficient  and A = advanced

He always writes one positive comment on the rubrics and adds one goal for the next time.

Scott also indicated that writing assessements are a pain to grade, but Scott’s secret: he uses the same rubrics as for the speaking assessments, only replacing ‘speaking’ by ‘writing’ and ‘speech’ by ‘spelling’. Scott has his students write every week and he starts with a 10′ timed writing and then it gets less in the year. Goal = 100 comprehensible words in 5′ or less (Scott arrives at it around spring break).

Scott stresses the importance of positive feedback.

Why are Team Speak (TM) and timed writing effective, according to Scott?

  • they are spontanous and not rehearsed
  • it’s fast – the students have them back the next week
  • it’s a quick snap shot of a students ability
  • there’s not time to edit on timed writings

IMG_1334After lunchtime again the choice for me between Micheal’s workshop and ‘Movie Talk‘ by Michele Whaley and Betsy Paskvan. The room was too small for their audience. Lot’s of us were even sitting on the floor!

Movie Talk was started by Ashley Hastings with ESL students and it seems to be 5 times faster than traditional methods.

It’s narration that explains a movie:

  • name objects
  • describe actions
  • explain characters
  • explain their emotions
  • dialogue

A few important points:

* Listening comprehension is a prerequisite for speaking

* Language students cannot speak above their own own comprehension level

IMG_1357I already used Movie Talk once with my CEF level A1 group (then last year’s beginners) and I used the price winning clip ‘Love recipe‘ of 5’ that Kristin Duncan put on her blog. The class and me talked for an hour about it! Lots and lots of PQA and lots to tell about the clip itself too.

Betsy and Michele showed several clips; Michele did it the traditional Movie Talk way with Russian and Betsy showed a TPRS version in Japanese (which I found much more comprehensible; but if you can not use e.g. translation or even written words, then it should be more TPR-like, I suppose).

At the end the showed us : the black hole (Kristin put it at her site too). Betsy and Michele asked us to make a Movie Talk lesson with this film, in groups.

A great workshop, with a good combination of interesting and practical theory, good practice examples and hands-on for the participants. BRAVO Michele and Betsy!


Señor Wooly

After the break I had the difficult task of choosing between ‘Backward planning’ of Carrie Toth and ‘Power PQA‘ by Scott Benedict. I chose the latter. Scott developed Power PQA on the original idea of Ben Slavic of Circling with balls. It’s described in Ben Slavic’s ‘PQA in a wink!’, chapter 2. He does it when a new school year starts. Scott adapted it. He utilizes student-drawn pictures as basis for comprehensible input and to get to know the students. It engages the students

Because there happened to be not much news in it for me, I went to Carrie’s workshop but also to Señor Wooly’s. Being a French teacher there’s not in much in it or me unfortunately, but I like music and songs and I was very curious, because I read and heard so many positive things about him. And it was great! I’m jealous! Of course we French teachers have Alain Le Lait and he is wonderful, but Señor Wooly is even better! How creative! So much humor/humour!


Carrie Toth

From the programm: Backward Planning- Incorporating Culture in the Classroom from End to Beginning  – Carrie Toth: “How can I help my students gain proficiency in the language while drawing on resources available to me through modern technology?  Many teachers ask themselves this question as they try to navigate the waters of language education in the 21st century.  Through  backward planning with Wiggins and McTighe’s Understanding by Design, participants will learn how to set appropriate and meaningful goals for their students and then plan the instruction needed to reach them.  Participants will be encouraged to find ways to incorporate culture and technology into the classroom as they design units that will help students achieve not only their language learning goals but greater fluency as well.  Examples will be given in Spanish but will be applicable to all languages.”

I also mentioned it before, I’m using a Multiple Intelligences scheme and that help’s me put in these resources in a really very simple way. It helps me addressing all 8 intelligences as mentioned by Howard Gardner and because of that addressing students ‘as a whole person’. Because TPRS also addresses students as individuals, a persons, as humans, MI and TPRS match very well!


The levels of the coaching stations with their own colours

Today I even went to the coaching session, together with Joyce, also from the Netherlands. You can see how filled this day already was; and then the Open Mic night was yet to come!

We went to a higher level station and we both observed someone teaching and being coached. Then the level changed to a lower level and we changed to a new station and there I asked Gary DiBianca to coach me when I would be teaching Dutch. Because ‘veryfying details’ is something new to me, I decided to be coached on that topic.

I wrote a Dutch structure on the dry erasel paper and several words more, I picked an actor and off we went.

Gary gave me good feedback afterwards and I was allowed to choose a small sticker to stick on my name tag. (He advised me a green one, which matched my clothing ;-).


Giving meaning – “likes”

Because I work a lot with adults, I did not use actors a lot, because I thought they might feel slightly embarrassed by being an actor and being in the limelight. But every time when I’m being taught Russian or Japanese or Chinese or any other language I do not know, I always feel the strength of the visual part of actors, of seeing a story coming alive, in combination with hearing this language in a comprehensible way.

I only went once to the coaching sessions, and that’s not because I think it’s not important, but because I was tired after all those sessions all day. And because there is little time to process everything you’ve heard, which also makes you forget easier.  So I think it would be a good idea if the coaching could be immediately after the workshops and then anouther round of sessions after that. Or even be more integrated in the workshops, like in Von’s & Blaine’s veryfying details workshop or Betsy’s and Michele’s workshop.

Before going to the Open Mic Night Joyce and I went to our favorite restaurant Zenna, (The Tai-Japanese one, where we went to the first night) and we happened to find there lots an lots of colleagues! And not only at this table, but everywhere!


TPRS in een jaar – techniek 12 – Recycling = samenvatten – de lespraktijk

TPRS in een jaar – techniek 12 – Recycling = samenvatten – de lespraktijk

MEN-AS09-gazette-recycle-treeVan de TPRS Stap 1 technieken is samenvatten van het verhaal de 12e techniek.

Deze techniek heb ik de laatste jaren inderdaad vaak gebruikt op die momenten, waarop het verhaal tijdelijk even vastliep en ik zo gauw niet wist hoe verder te gaan. Ik vind het een fijne techniek, omdat je met elkaar weer even een overzicht maakt en krijgt van het verhaal en omdat je, zoals Ben ook al aangaf, vaak daarna weer een opening ziet hoe het verhaal verder kan gaan lopen.

Afgelopen les hebben we de oude structuren van het afgelopen jaar herhaald in een nieuw verhaal. We hadden eerst de verhalen van de vorige week herlezen in de tegenwoordige tijd en vertaald – vorige week hadden we ze gemaakt in de verleden tijd. Toen wilden ze wel verder gaan met een nieuw verhaal. Dat werd het verhaal over de actrice en femme fatale Chantal edoch dom blondje die in Cannes aan haar persoonlijk assistent om een tolk verzocht omdat ze geen Frans sprak. Het terug vertellen werd door de hele groep gedaan en iedereen had wel een aanvullende zin om het verhaal weer op te bouwen. Dit ging ze toch wel beter af, dan zelf een verhaal gaan maken – dus reproductie ging nog beter dan productie en dat is voor een A1 groep ook nog heel normaal.

Techniek 12 doet me denken aan de embedded storyboard techniek die Michele Whaley ontwikkeld heeft. Als hulp bij het samenvatten en terug vertellen kun je tekeningetjes gebruiken. Michele laat ‘de tekenartiest’ van de klas tekeningetjes maken bij de verschillende structuren. Ze laat per structuur een kolom maken, dus meestal heb je drie kolommen. In de bovenste rij komen dan de tekeningetjes die horen bij de eerste en gemakkelijkste versie van het verhaal. In de rij daaronder komen dan tekeningetjes van de details die bij die structuren horen en zo gaan de rijen verder naar beneden. Dit staat uitgebreider uitgelegd bij de blogbijdrage van afgelopen dinsdag 26 maart, met een bijbehorende tekening.

Verder zijn we niet gekomen met het verhaal, want we hebben ook nog over de Pasen gepraat, of men dan nog iets ging doen, over het weer gepraat. We hebben de inmiddels al 50-jarige “petit ourson guimauve” geproefd en geluisterd naar een liedje over Pasen van Cauet “Je crois-t-aux cloches de Pâques”. En toen waren de anderhalf uur alweer omgevlogen.

We hebben niks met de emoties gedaan, zoals ik had gewild, wel veel met dialogen = dus ook werken met de ik- en jij-vorm, naast de hij/zij vormen. Ik houd ‘m in de gaten om dan toch hopelijk er de volgende keer iets mee te doen.

De afbeelding is afkomstig van de site: http://www.motherearthnews.com/Nature-Community/Recycled-Products-Repurpose-Emissions-EPI.aspx

TPRS en visuele hulpmiddelen bij het lezen en terugvertellen van verhalen – Embedded storyboards

Embedded storyboards, wat is dat nu weer voor een Engelse term, zul je denken. Eerder al schreef ik o.a. hier over embedded readings, een uitvinding van Laurie Clarcq en Michele Whaley. Ik gaf het toen nog een Nederlandse naam, maar na discussie met lezers van het blog op de TPRS community op Digischool gaf men toch de voorkeur aan het handhaven van de Engelse benaming. In de nieuwe Engelstalige uitgave uit 2012 van het TPRS handboek Fluency through TPR Storytelling van Blaine Ray en Contee Seely worden de embedded Reading besproken op de bladzijden 194 t/m 205. Het gaat om verhalen die beginnen met een simpel basisverhaal, dat in minstens twee stappen steeds ingewikkelder wordt, waarbij de eerdere basis gehandhaafd blijft. Er is een aparte site voor, met veel verhaaltjes: http://embeddedreading.com/

Embedded_storyboard_Michele_WhaleyWat zijn nu die embedded storyboards? Michele schrijft erover: “Neem evenveel kolommen als je structuren hebt. Het basisverhaaltje kan bijvoorbeeld zijn:

  • Laurie houdt van pizza.
  • Michele kijkt naar de pizza.
  • Waar is de pizza gebleven?

Je “tekenartiest” maakt tekeningen in de bovenste rij van de drie kolommen: één tekening voor elke zin, zodat wanneer de zinnen geïdentificeerd moeten worden als je ze leest of (later) als de leerlingen het verhaal terug gaan vertellen, de drie structuren bovenaan staan staan als een “kop” voor zowel de leerling als de docent.

Als je nu doorgaat met het volgende niveau van de embedded reading, ga je details toevoegen die in relatie staan tot elke zin onder dat plaatje. Als je volgende zin was: “Michele houdt ook van pizza,” dan gaat die tekening in de eerste kolom, tweede rij, dus in de box eronder. Als een andere zin was, “Laurie kijkt naar Michele,” dan kan die in de middelste kolom. Dan kan je nog toevoegen “Michele houdt van chocolade pizza met lima bonen,” en die details zouden dan weer in de eerste kolom gaan, in een andere box / rij onder de eerste twee.

Als je details aan het verhaal toevoegt, vullen de tekeningen meer en meer boxen onder de originele storyline. Wanneer je het verhaal met de leerlingen herleest, moeten ze wijzen naar de tekeningen of zelfs de details daarin aanwijzen. Daarvoor moeten ze naar de plaatjes kijken en uitvinden wat bij elkaar hoort. En wanneer ze mondeling of schriftelijk getoetst worden, kan de docent zien in welke mate ze  de doelen van een eenvoudige hervertelling overstijgen door gewoon te kijken hoe vaak ze onder de doelstructuren duiken die bovenaan de bladzijde staat.

Hier is de originele tekst van Michele over de storyboards te vinden.  Hebben jullie haar filmpje al bekeken van een TPRS les Russisch? Dit is de link naar de lange versie; daar kun je ook klikken voor een verkorte versie.