Stepping stones to stories! – Ben’s system of starting the year with Comprehensible input

stepping-stones-1This article is as well in English (top) as in Dutch (bottom)

As mentioned earlier I would write here about Ben Slavic’s newest book: Stepping stones to stories! Ben’s system of Starting the Year with Comprehensible Input.

In the rationale on page 7 and 8 (also mentioned at Ben’s website; you can order this book as well as his other books at his site) Ben states that: “TPRS trainings used to focus on stories right away. People would do a workshop and then try to start teaching in the fall using stories in their beginning level classes. It rarely worked. It was too much, too fast.” Remark Alike: Who recognizes this? Personally I do not recognize it, although I’m always in to learn new ways of teaching, as I hope to find in this book).

On his site Ben comments on his newest book: “Just as “TPRS in a Year!” is about stories and “PQA in a Wink!” is about personalization, my new book shows how to start out the year using comprehensible input.

I see it as the third leg of a stool that is necessary for the stool to stand up. I wrote the books in the reverse order that they were really needed: we need easy stuff to start the year, next we need to learn how to personalize, adding stories at the end.”

It is the premise of Ben’s book “that it is best to wait to start using stories until the late fall or early winter, not before, using alternatives, the stepping stone strategies offered in this book, to start our year.”

According to Ben these stepping stones to stories are easier to learn than stories. In addition to preparing the teacher in the art of using comprehensible input, they also show the teacher how to set up:

1. a strong and vibrant classroom management program.

2. a personalized classroom

3. an assessment program that works and saves time.

Ben’s caution to new teachers is that, without the classroom management, personalization and assessment pieces in place first, it is much more difficult to make comprehension based instruction work. Ben states that it is nearly impossible.

Why is starting out a school year with stories a most difficult thing to pull off in foreign language classrooms? What opposes their use in secondary school classrooms in the United States? Here are some reasons according to Ben Slavic:

1. The entire system of storytelling is very hard to learn and most people give up on it within months of trying it.

2. The vast majority of students don’t know how to interact with their teachers in class and must be trained.

3. The data gathering and grading pieces required in schools are in conflict with the soul of comprehension based instruction. Students, parents and especially administrators who don’t understand storytelling can ruin careers.

4. TPRS as a pedagogical term conveys an image of classroom chaos to huge amounts of teachers, due to past TPRS failures by teachers.

5. Training is insufficient. It is folly to ask a teacher to attend a summer training in the area of comprehension based instruction and then go in and make the bucking bronco of comprehension based teaching work in their classroom in the fall.

Ben states that in the mentioned book training wheels, stepping stones to stories, are available and that the teacher who wants instruction in personalization is advised to read “PQA in a Wink!” and to read “TPRS in a Year!” for training in actual story creation.

According to Ben, the purpose of this book is to help you get your year cranked up with good classroom discipline and personalization before you worry about stories later. You’ll be a lot better with stories having studied and practiced the ideas in this book first. He says this is the right place to start.

At his site Ben mentions that in Stepping Stones to Stories, you will discover how to:

* Start your school year with simplified strategies that work.
* Choose and implement the strategies that work best for you.
* Teach using comprehensible input without using stories if you don’t want to.
* Bring students into your classroom process without forcing them.
* Teach for authentic language acquisition.
* Align with 21st century standards and research.
* Manage your classroom in ways that really work.
* Establish an assessment program that works and saves time.
* Learn skills like “Staying in Bounds” to make sure that each student understands.
* Make comprehensible input the foundation of your success.
* Establish trust in your classroom.

The coming weeks I’ll write more on this blog about :

  • Stepping stone 1: Five activities
  • Stepping stone 2: Five skills
  • Stepping stone 3: Five classroom management tools
  • Stepping stone 4: Six bail out activities
  • Stepping stone 5: Krashen’s five hypothesis

steppingstones.149155957_std

Picture from the site: http://www.osageumc.org/newsletters/stepping_stones

Picture on top from: http://wandervogeldiary.wordpress.com/2012/04/20/stepping-stones/

D U T C H

Zoals hier al eerder gemeld zou ik nog schrijven over Ben Slavic’s laatste boek: Stepping stones to stories! Ben’s system of Starting the Year with Comprehensible Input.

Op bladzijde 7 & 8 schrijft Ben en verklaring voor het waarom van dit boek en die tekst zal ik hieronder vertalen. op zijn site staat te lezen over dit boek: “Zoals “TPRS in a Year!” over verhalen gaat en “PQA in a Wink!” over personalizeren, zo laat mijn nieuwste boek zien hoe je het schooljaar kunt starten door begrijpelijke input te gebruiken.

Ik zie het als de derde poot van een krukje dat noodzakelijk is om het krukje rechtop te laten staan. Ik schreef de boeken in de omgekeerde volgorde waarin ze echt nodig waren: we hebben gemakkelijk materiaal nodig om het schooljaar mee te beginnen, dan is het nodig dat we leren hoe we kunnen personalizeren, terwijl we tenslotte aan het eind verhalen toevoegen.”

Ben stelt in dit boek dat “het ’t beste is om te wachten met het werken met verhalen tot in de late herfst of vroege winter, niet eerder en dan alternatieven te gebruiken om het jaar te starten: de stapsteen strategieën aangeboden in dit boek.”

Stepping Stones wallpaperVolgens Ben zijn deze stapstenen naar verhalen gemakkelijker te leren dan verha;en. In aanvulling op de voorbereiding van de docent op de kunst van het gebruiken van begrijpelijk input, laten ze de docent ook zien hoe je:

1. een sterk en levendig classroom management programma kunt opzetten

2. gepersonalizeerde lessen kunt maken

3. een beoordelingsprogramma kunt maken dat werkt en dat tijd bespaart.

Ben’s waarschuwing voor nieuwe docenten is dat het veel moeilijker is om instructie via begrijpelijke in put te laten werken als je classroom management, personalizeren en beoordelingpieces niet op de eerste plaats zet.Ben stelt dat het in feite bijna onmogelijk is.

Waarom is het zo moeilijk om het begin van het schooljaar in een moderne vreemde taalles met verhalen te beginnen? Wat werkt hun gebruik in VO lessen in de VS tegen? Hier enkele redenen volgens Ben Slavic – en herken jij dit voor jouw eigen situatie of heb jij andere punten? (AL):

1. Het hele systeem van storytelling is erg moeilijk te leren en de meeste mensen geven het binnen enkele maanden op.

2. De grote meerderheid van leerlingen weet niet hoe ze in de les met hun docenten om moeten gaan en moeten hierin getraind worden.

3. Het verzamelen van data en de manier van beoordeling op scholen is tegenstrijdig met de aard van onderwijs op basis van begrijpelijke input. Leerlingen, ouders en vooral schoolleiders die storytelling niet begrijpen kunnen carrières ruïneren.

4. TPRS als een pedagogische term roept bij veel docenten een beeld op van chaos in de les, ten gevolge van eerder TPRS falen door docenten.

5. Training is onvoldoende. Het is dwaasheid om van docenten te vragen een zomertraining op het gebied van begrijpelijke input te volgen en vervolgens het schooljaar te beginnen en dan het steigerende paard van comprehension based doceren te temmen tijdens hun lessen in het najaar.

Ben stelt dat het genoemde boek beschikt over zijwieltjes, stapstenen naar verhalen en dat de docent die instructie wil hebben over personaliseren het beste “PQA in a Wink!” kan lezen en om “TPRS in a Year!” te lezen als je jezelf wilt trainen in het echte scheppen van verhalen. (Alike: van januari-juni 2013 van dit blog kun je lezen over de eerste 25 technieken in TPRS in a Year! Het begint op 6 januari 2013.)

Volgens Ben is het doel van Stepping Stones to Stories! om je te helpen om het begin van je schooljaar flink aan te zwengelen door te starten met goede discipline tijdens de les en met personalisatie voordat je je later zorgen gaat maken over verhalen en dat je een stuk beter zult zijn in het maken van verhalen als je eerst de ideeën van dit boek hebt bestudeerd en in de praktijk hebt gebracht.

Ben geeft aan op zijn site dat je in in Stepping Stones to Stories! zult leren hoe je:

* je schooljaar kunt beginnen met vereenvoudigde strategieën die werken
* die strategieën kunt kiezen en implementeren die voor jou het beste werken
* doceert met begrijpelijke input zonder verhalen te gebruiken als je dat niet wilt
* je leerlingen in jouw doceerproces kunt brengen zonder ze te forceren
* doceert om authentieke taalverwerving te bewerkstelligen
* aansluit bij standaarden en onderzoek van de 21ste eeuw
* je lessen beheerst op manieren die echt werken
* je een beoordelingsprogramma opzet dat werkt en tijd bespaart
* vaardigheden leert zoals “binnen de perken blijven” om ervoor te zorgen dat elke leerling ’t ook begrijpt
* begrijpelijke input de basis van je succes maakt
* vertrouwen in je lessen tot stand brengt

Tot zover Ben Slavic over zijn boek Stepping Stones to Stories!

De komende weken zal ik op dit blog schrijven over :

  • Stapsteen 1: Vijf activiteiten
  • Stapsteen 2: Vijf vaardigheden
  • Stapsteen 3: Vijf classroom management hulpmiddelen
  • Stapsteen 4: Zes parachute activiteiten
  • Stapsteen 5: Krashen’s vijf  hypotheses

The image of the stones is from: http://nature.desktopnexus.com/wallpaper/1230102/

TPRS in een jaar – techniek 3 – uitgebreide PQA – de lespraktijk

TPRS in een jaar – techniek 3 – uitgebreide PQA – de lespraktijk.

slapen-doe-je-hier-in-een-2cv_1000x667Op zondag heb je kunnen lezen wat uitgebreide PQA is (en de week daarvoor wat PQA is. Ik kopieer hier de uitleg van zondag: “Bij uitgebreide PQA verschuift het persoonlijke bijna ongemerkt naar een verhaal. Ben heeft het over een “theatrale improvisatie met de doelstructuren” waarbij 1 of meer leerlingen betrokken zijn en waarbij de fantasie de vrije loop heeft.”

Tot nu toe heb ik deze techniek nog nooit in mijn lessen toegepast. Het leek me eigenlijk niet al te moeilijk om toe te passen. Maar IK HEB GEFAALD! Het is me niet gelukt, terwijl er een prachtige situatie was en ik dacht ‘m zo “in te kunnen koppen”. Met de A1’ers en beginners hadden we de doelstructuren:

  1. Zij wilden de nacht doorbrengen in …
  2. Zij konden niet blijven
  3. Zij moesten terugkeren om … te zoeken

Eerst hebben we deze weer met techniek 1 – gebaren – ingeoefend en dat vinden we leuk om te doen, wat ook aansluit bij Ben’s opmerking dat je de les meteen al leuk begint. (We hebben trouwens voordat we met bovenstaande structuren gingen stoeien eerst nog gepraat over het weer en over een schilderij van Vincent van Gogh over een molen in Montmartre en wie daar wel eens geweest was – wellicht ten overvloede, maar in het Frans natuurlijk. Ik ben echt verbaasd hoe goed de beginners al over het weer kunnen praten!)

Er ontstond bij de A1’ers een grappig verhaal over een echtpaar – Vincent et Isabelle – dat de nacht wilde doorbrengen in een hotel in Lyon. Dat hotel en alle hotels waren vol, want er was een festival : Fête des lumières. Ze konden dus niet in een hotel blijven. Toen wilden ze gaan overnachten onder een brug in hun 2CV (eend). Iemand uit de groep bleek dat in Berlijn gedaan te hebben; dat vond ik een mooie aanleiding om uitgebreide PQA te gaan doen om met hem een apart verhaal uit te gaan bouwen, maar hij klapte een beetje dicht van die aandacht (en misschien ook wel door het onderwerp?) – kreeg ik de indruk. Hij weerde het een beetje af , dus helaas konden we het niet verder uitbouwen, terwijl ik al voor me zag dat dit prachtige perspectieven kon bieden. Ik heb ’t toen maar zo gelaten. Bij de beginners heb ik helemaal geen aanleiding gevonden, omdat ik ook al meteen een verhaal ben begonnen zoals ik altijd doe, vanuit personen die de groep verzonnen heeft.

Wat heb ik er nu van geleerd, dat het niet gelukt is? Ik denk dat ik de volgende keer meteen moet kijken hoe ik met 1 van de structuren direct op 1 of meer aanwezigen aan kan sluiten, zodat het inderdaad meteen vanuit hen een verhaal gaat worden. Ben heeft het ook over een theatrale improvisatie met de doelstructuren waarbij 1 of meer leerlingen betrokken zijn.

Geen TPRS bericht over deze techniek op de Hotelschool : we zitten momenteel in allemaal toetsweken, dus daar ligt de TPRS even stil. Dat komt als het goed is weer over een paar weken, dus dan ook weer berichten uit die hoek.

holiday-rental-paris-car-parkOh, en als je nieuwsgierig bent naar hoe het verhaal verder ging: Isabelle en Vincent gingen een bos zoeken om te overnachten in hun 2CV. Ze moesten echter terugkeren naar de brug want ze waren hun kinderen – Victor en Fanny – daar vergeten. Maar de kinderen waren er niet meer, want die waren hun ouders gaan zoeken. En toen waren we moe geworden en zijn we naar een liedje gaan luisteren. En daarna hebben we een verhaaltje gelezen met bovenstaande structuren in de tegenwoordige tijd, dat we klassikaal vertaald hebben. En daarna hebben we Anis de Flavigny geproefd en daarbij hebben we af en toe wat meer Nederlands gepraat.

Het was trouwens leuk dat deze les de Benjamin van de groep een grote inbreng had in het vervolg van het verhaal – hij kwam elke keer met zulke grappige dingen (onder de brug slapen, de kinderen vergeten), dat iedereen in de lach schoot zodat dat natuurlijk in het verhaal moest komen. De Benjamin is een jongen uit het speciaal onderwijs van rond de 16 jaar, die op zijn school geen Frans heeft, maar die vorig jaar op vakantie in Frankrijk zo enthousiast was geworden over Frankrijk en het kunnen communiceren met Franse vrienden, dat hij besloten had om op Franse les te gaan en dat doet hij nu al voor het tweede jaar – tussen allemaal volwassenen!

De afbeeldingen zijn afkomstig van de website : http://chezbertrand.com/chambre-hotes-paris/reservation.html

TPRS in een jaar – voorafje voor techniek 3 – uitgebreide PQA

#TPRS in een jaar – voorafje voor techniek 3 – uitgebreide PQA

Baboesjka-poppenOp 13 en 17 januari heb je kunnen lezen over PQA – persoonlijke vragen en antwoorden : het te weten komen van details over de leerlingen – voor leerlingen kun je uiteraard ook lezen studenten of cursisten.

Bij uitgebreide PQA verschuift het persoonlijke bijna ongemerkt naar een verhaal. Ben heeft het over een “theatrale improvisatie met de doelstructuren” waarbij 1 of meer leerlingen betrokken zijn en waarbij de fantasie de vrije loop heeft.

Hij zegt dat je gemakkelijk van PQA naar iets groters kunt uitgroeien, zoals een kleine scene of een verhaal en dat dit vaak moeiteloos en spontaan gebeurt als een natuurlijke  uitwas van de persoonlijke vragen en antwoorden, waardoor je dus bijna ongemerkt stap 2 – het verhaal vragen – binnengaat. Ben probeert altijd in gedachten te houden dat hij bij uitgebreide PQA niet alleen probeert om zoveel mogelijk herhalingen van de woorden van die dag te krijgen, maar ook om de begrijpelijke input richting een potentieel verhaal te leiden.

Hij geeft aan dat uitgebreide PQA verschilt van PQA, doordat het minder puur conversatie-achtig is, waardoor de eerste-persoon minder gebruikt wordt.

Verhalen die ontstaan uit de uitgebreide PQA verlopen lang niet altijd volgens de vooropgezette verhaallijn die je van plan was te volgen, maar ze slagen omdat ze gaan over iemand uit de klas. Blaine Ray doet dit continu zo, volgens Ben. Kijk er de filmpjes op Youtube maar eens op na.

Ben adviseert om samen ‘lekker te spelen’ . Het hart van TPRS is volgens hem je gewoon te laten gaan [in de fantasie; AL] en lol te hebben met de leerlingen.

Lees aanstaande donderdagmiddag 24 januari verder over uitgebreide PQA en dan vanuit de lespraktijk.

Foto afkomstig van de site ‘Schrijven om te beklijven’, bij het artikel: ‘Persoonlijke verhalen zitten onderhuids’ ;  http://www.schrijvenomtebeklijven.nl/2012/03/echte-persoonlijke-verhalen-zitten-onderhuids/