TPRS – Stap 2 – voorafje voor techniek 25 – Variaties in werkwoordstijden

TPRS – Stap 2 – voorafje voor techniek 25 – Variaties in werkwoordstijden

Van Alle Tijden logoEn dit is dan de laatste van de TPRS stap 2 technieken, techniek 25 : variaties in de tijden van de werkwoorden

Ben zegt dat taaldocenten soms wijsgemaakt worden door de educatieve uitgevers en gaan denken wat die willen dat ze denken, namelijk dat talen in ‘niveaus’ bestaan en dat de tegenwoordige tijd altijd de eerste tijd is die kinderen horen als ze een taal leren. Ben zegt dat dit niet waar is.

Hij zegt dat het bewustzijn van de verschillende werkwoordstijden voornamelijk iets intuïtiefs is : als leerlingen de betekenis van een werkwoord kennen, dan leiden ze de werkwoordstijd af van de context van het verhaal. Dit betekent in het bijzonder dat de tegenwoordige tijd en de verleden tijd regelmatig gebruikt kunnen worden en gebruikt dienen te worden in verhalen.

Hij geeft aan dat verhalen in de verleden tijd verteld dienen te worden, dat het verhaal samenvatten uiteraard in de verleden tijd wordt gedaan en dat dialogen natuurlijk in de de tegenwoordige tijd voorkomen. Ben zegt dat de leerlingen de verschillen in de tijden snel oppikken, zo lang alles rond het werkwoord duidelijk is en zo lang ze de betekenis van het werkwoord kennen.

Hij geeft aan dat herhaaldelijk het begrip checken ervoor zorgt dat de verschillende tijden correct verwerkt worden. Regelmatige auditieve begripschecks met geschreven ondersteuning verhelderen het auditieve en het visuele aspect van iedere werkwoordstijd in het brein van de leerling.

PQA, de persoonlijke vragen waarmee je informeert naar bijzonderheden van de leerlingen, dienen volgens Ben niet beperkt te blijven tot de tegenwoordige tijd. Gesprekken over dingen die de leerlingen vaak doen zijn in de tegenwoordige tijd en wanneer ze gaan over iets dat voor de les gebeurd is, zijn ze in de verleden tijd. Hij zegt dat je gewoon dat moet doen wat natuurlijk is en dat PQA ook het ideale moment is om andere tijden aan bod te laten komen, zoals de toekomstige tijd, de samengestelde tijden, de voorwaardelijke wijs ( ‘als… dan’) enzovoorts.

Ben’s reflectievraag: “Gebruik je meerdere werkwoordstijden in je verhaal?”

De afbeelding is afkomstig van : http://www.deboekensalon.nl/nieuws/van-alle-tijden-de-avonden

TPRS in een jaar – techniek 3 – uitgebreide PQA – de lespraktijk

TPRS in een jaar – techniek 3 – uitgebreide PQA – de lespraktijk.

slapen-doe-je-hier-in-een-2cv_1000x667Op zondag heb je kunnen lezen wat uitgebreide PQA is (en de week daarvoor wat PQA is. Ik kopieer hier de uitleg van zondag: “Bij uitgebreide PQA verschuift het persoonlijke bijna ongemerkt naar een verhaal. Ben heeft het over een “theatrale improvisatie met de doelstructuren” waarbij 1 of meer leerlingen betrokken zijn en waarbij de fantasie de vrije loop heeft.”

Tot nu toe heb ik deze techniek nog nooit in mijn lessen toegepast. Het leek me eigenlijk niet al te moeilijk om toe te passen. Maar IK HEB GEFAALD! Het is me niet gelukt, terwijl er een prachtige situatie was en ik dacht ‘m zo “in te kunnen koppen”. Met de A1’ers en beginners hadden we de doelstructuren:

  1. Zij wilden de nacht doorbrengen in …
  2. Zij konden niet blijven
  3. Zij moesten terugkeren om … te zoeken

Eerst hebben we deze weer met techniek 1 – gebaren – ingeoefend en dat vinden we leuk om te doen, wat ook aansluit bij Ben’s opmerking dat je de les meteen al leuk begint. (We hebben trouwens voordat we met bovenstaande structuren gingen stoeien eerst nog gepraat over het weer en over een schilderij van Vincent van Gogh over een molen in Montmartre en wie daar wel eens geweest was – wellicht ten overvloede, maar in het Frans natuurlijk. Ik ben echt verbaasd hoe goed de beginners al over het weer kunnen praten!)

Er ontstond bij de A1’ers een grappig verhaal over een echtpaar – Vincent et Isabelle – dat de nacht wilde doorbrengen in een hotel in Lyon. Dat hotel en alle hotels waren vol, want er was een festival : Fête des lumières. Ze konden dus niet in een hotel blijven. Toen wilden ze gaan overnachten onder een brug in hun 2CV (eend). Iemand uit de groep bleek dat in Berlijn gedaan te hebben; dat vond ik een mooie aanleiding om uitgebreide PQA te gaan doen om met hem een apart verhaal uit te gaan bouwen, maar hij klapte een beetje dicht van die aandacht (en misschien ook wel door het onderwerp?) – kreeg ik de indruk. Hij weerde het een beetje af , dus helaas konden we het niet verder uitbouwen, terwijl ik al voor me zag dat dit prachtige perspectieven kon bieden. Ik heb ’t toen maar zo gelaten. Bij de beginners heb ik helemaal geen aanleiding gevonden, omdat ik ook al meteen een verhaal ben begonnen zoals ik altijd doe, vanuit personen die de groep verzonnen heeft.

Wat heb ik er nu van geleerd, dat het niet gelukt is? Ik denk dat ik de volgende keer meteen moet kijken hoe ik met 1 van de structuren direct op 1 of meer aanwezigen aan kan sluiten, zodat het inderdaad meteen vanuit hen een verhaal gaat worden. Ben heeft het ook over een theatrale improvisatie met de doelstructuren waarbij 1 of meer leerlingen betrokken zijn.

Geen TPRS bericht over deze techniek op de Hotelschool : we zitten momenteel in allemaal toetsweken, dus daar ligt de TPRS even stil. Dat komt als het goed is weer over een paar weken, dus dan ook weer berichten uit die hoek.

holiday-rental-paris-car-parkOh, en als je nieuwsgierig bent naar hoe het verhaal verder ging: Isabelle en Vincent gingen een bos zoeken om te overnachten in hun 2CV. Ze moesten echter terugkeren naar de brug want ze waren hun kinderen – Victor en Fanny – daar vergeten. Maar de kinderen waren er niet meer, want die waren hun ouders gaan zoeken. En toen waren we moe geworden en zijn we naar een liedje gaan luisteren. En daarna hebben we een verhaaltje gelezen met bovenstaande structuren in de tegenwoordige tijd, dat we klassikaal vertaald hebben. En daarna hebben we Anis de Flavigny geproefd en daarbij hebben we af en toe wat meer Nederlands gepraat.

Het was trouwens leuk dat deze les de Benjamin van de groep een grote inbreng had in het vervolg van het verhaal – hij kwam elke keer met zulke grappige dingen (onder de brug slapen, de kinderen vergeten), dat iedereen in de lach schoot zodat dat natuurlijk in het verhaal moest komen. De Benjamin is een jongen uit het speciaal onderwijs van rond de 16 jaar, die op zijn school geen Frans heeft, maar die vorig jaar op vakantie in Frankrijk zo enthousiast was geworden over Frankrijk en het kunnen communiceren met Franse vrienden, dat hij besloten had om op Franse les te gaan en dat doet hij nu al voor het tweede jaar – tussen allemaal volwassenen!

De afbeeldingen zijn afkomstig van de website : http://chezbertrand.com/chambre-hotes-paris/reservation.html

TPRS in een jaar – voorafje voor techniek 3 – uitgebreide PQA

#TPRS in een jaar – voorafje voor techniek 3 – uitgebreide PQA

Baboesjka-poppenOp 13 en 17 januari heb je kunnen lezen over PQA – persoonlijke vragen en antwoorden : het te weten komen van details over de leerlingen – voor leerlingen kun je uiteraard ook lezen studenten of cursisten.

Bij uitgebreide PQA verschuift het persoonlijke bijna ongemerkt naar een verhaal. Ben heeft het over een “theatrale improvisatie met de doelstructuren” waarbij 1 of meer leerlingen betrokken zijn en waarbij de fantasie de vrije loop heeft.

Hij zegt dat je gemakkelijk van PQA naar iets groters kunt uitgroeien, zoals een kleine scene of een verhaal en dat dit vaak moeiteloos en spontaan gebeurt als een natuurlijke  uitwas van de persoonlijke vragen en antwoorden, waardoor je dus bijna ongemerkt stap 2 – het verhaal vragen – binnengaat. Ben probeert altijd in gedachten te houden dat hij bij uitgebreide PQA niet alleen probeert om zoveel mogelijk herhalingen van de woorden van die dag te krijgen, maar ook om de begrijpelijke input richting een potentieel verhaal te leiden.

Hij geeft aan dat uitgebreide PQA verschilt van PQA, doordat het minder puur conversatie-achtig is, waardoor de eerste-persoon minder gebruikt wordt.

Verhalen die ontstaan uit de uitgebreide PQA verlopen lang niet altijd volgens de vooropgezette verhaallijn die je van plan was te volgen, maar ze slagen omdat ze gaan over iemand uit de klas. Blaine Ray doet dit continu zo, volgens Ben. Kijk er de filmpjes op Youtube maar eens op na.

Ben adviseert om samen ‘lekker te spelen’ . Het hart van TPRS is volgens hem je gewoon te laten gaan [in de fantasie; AL] en lol te hebben met de leerlingen.

Lees aanstaande donderdagmiddag 24 januari verder over uitgebreide PQA en dan vanuit de lespraktijk.

Foto afkomstig van de site ‘Schrijven om te beklijven’, bij het artikel: ‘Persoonlijke verhalen zitten onderhuids’ ;  http://www.schrijvenomtebeklijven.nl/2012/03/echte-persoonlijke-verhalen-zitten-onderhuids/