TPRS in een jaar – techniek 4 – aanwijzen en pauzeren – de lespraktijk

TPRS in een jaar – techniek 4 – aanwijzen en pauzeren

ik_houd_van_te_pauzeren_speldbutton-p145228950959889453en88u_325Nou, het is wel goed dat ik dit blog bij ben gaan houden, want nu moet ik ‘verplicht’ meer aan zelfreflectie doen en door onze volle programma’s in het onderwijs, wil zelfreflectie er nog wel eens flink bij inschieten…

Bij de volwassen beginners en A1’ers heb ik in het begin veel aangewezen, maar wellicht niet altijd voldoende gepauzeerd. De laatste tijd wijs ik veel minder aan, besef ik nu. En daar heb ik wel redenen voor, maar dat mag geen excuus zijn, dus daar moet ik dan toch een andere oplossing voor zien te vinden.

De redenen: de structuren heb ik op A3 posters gezet (tekst Frans in blauw) en de vertalingen op A3 posters (tekst Nederlands in groen). Ook werk ik met de beamer, waarmee de structuren geprojecteerd worden. Elke week komen er drie structuren bij, dus bij les 15 heb je al 30 posters… We zitten in een lokaal dat eigenlijk bedoeld is voor schilder- en boetseercursussen. Het is er heel lastig om die posters op te hangen en helaas kan ik ze er ook niet laten hangen. Verder heb ik ze gelamineerd met glanzend plastic, en die reflecteren door de tl-buizen… Oftewel, geen ideale omstandigheden. Dat, plus het werk van het steeds ophangen en het gebrek aan goede plek daarvoor en de groeiende hoeveelheid hebben ervoor gezorgd dat ik de laatste lessen steeds die poster oppak waar een structuur opstaat waar we het over hebben en daarnaast de poster met de vertaling houd. De betekent dat ik niet meer aan kan wijzen. Dit moet ik dus gaan veranderen, want ik ben het met Ben eens, dat dit een belangrijke techniek is, die in mijn ogen ook samenhangt met techniek 6, “langzaam gaan”. Maar daarover meer over enkele weken.

Afgelopen dinsdag heb ik bij de A1 en de beginners weer meer met mijn laserpointer gewerkt en heb ik de laser langzaam langs de woorden laten gaan – die geprojecteerd werden met de beamer – terwijl ik ze tegelijkertijd zei. Iedereen keek er heel goed naar en keek goed mee, dus ik zag dat dit aan een behoefte voldeed. Het bracht ook een stukje rust met zich mee, voelde ik. Ik denk omdat iedereen daardoor tegelijkertijd op hetzelfde gefocust werd en was.

Nog even over de techniek van vorige week – uitgebreide PQA – die toen zo jammerlijk mislukte. Bij de A1 groep schoot ik weer meteen een verhaal in; we gingen huppekee verder met het verhaal van vorige week. Op de één of andere manier werd het ook nog een ingewikkeld verhaal. Maar bij de Beginners ontstond er een prachtig verhaal, aansluitend op de actualiteit van de dag en waarin een cursiste de hoofdrol speelde en dat te maken had met de troonsafstand van de koningin. Omdat we al eerder een ‘koninklijk’ verhaal hebben gedaan, waren de woorden van koning en koningin al bekend. De structuren van deze week waren:

  • Zij hebben …bezocht [ werd: Gerrie heeft de koningin bezocht]
  • Hij/zij was verdrietig omdat …  [ de koningin was verdrietig omdat ze een geheim had]
  • Hij/zij wilde … want … [ de koningin wilde de kroon aan Willem-Alexander geven, want zij wilde permanent vakantie hebben]
  • Je moet komen [Gerrie moest onmiddellijk bij de koningin komen, want de  koningin had een geheim dat Gerrie mocht weten]

De cursiste speelde haar eigen rol met verve en het was een geanimeerde les, waarin we ook regelmatig de ik- en de jij-vormen konden gebruiken in allerlei dialoogvragen. Deze techniek gaan we er vaker ingooien!

Ik hoop de volgende week te kunnen vertellen over mijn oplossing voor de posters en er een foto van te kunnen laten zien en dan ook beter aan te kunnen wijzen. Ik vind een laserbeamer om aan te wijzen wel handig, maar mijn collega Chinees bijvoorbeeld wijst altijd met een aanwijsstok aan en ik merk dat ik dat als ‘lerende’ als prettig ervaar, prettiger dan wanneer het met de hand aan wordt gewezen. Ik denk omdat het preciezer is en je op elk woord heel duidelijk gericht wordt.

Lees aanstaande zondagmiddag het voorafje over TPRS techniek 5, cirkelen, dé basisvragentechniek van TPR storytelling.

Afbeelding van button “I love  to pause” komt van : http://www.zazzle.nl/ik_houd_van_te_pauzeren_speldbutton-145228950959889453

Advertenties

TPRS in een jaar – voorafje voor techniek 4 – aanwijzen en pauzeren

#TPRS in een jaar – voorafje voor techniek 4 – aanwijzen en pauzeren.

Michelangelo Schepping van AdamOeps, per ongeluk de verkeerde datum genoteerd voor publicatie; excuses, daardoor een dagje later…. Bij techniek 4, aanwijzen en pauzeren wijst de docent de structuren, de vraagwoorden en de nieuwe woorden aan als hij ze zegt en dan pauzeert hij eventjes. De vertaling van de structuren in de doeltaal staat in een andere kleur naast die structuren. Bij NT2 is het niet altijd mogelijk om voor iedereen met dezelfde vertaling te werken of om überhaupt te schrijven/lezen. (Dat is weer een ander onderwerp; komen we later nog eens op terug).

Ben adviseert om de betekenis te versterken door de structuren en vraagwoorden aan te wijzen en vervolgens kort te pauzeren – dit ook te doen als je de woorden en structuren eerst al via gebaren aan hebt geleerd (techniek 1) en met het “verhaal vragen” bent begonnen : wijs alles aan wat je kunt en pauzeer dan – tot zo’n vijf seconden – terwijl de nieuwe informatie “naar binnen zinkt”. Hij zegt dat de docent dient te beseffen dat dit allemaal nieuwe informatie is voor de leerlingen!

De pauzetijd zorgt ervoor dat het brein de input ook kan verwerken – wat moeilijker is als de docent maar door blijft praten.

Ben vind dit een heel belangrijke techniek van TPRS, omdat deze ervoor zorgt dat de leerlingen meer betrokken zijn en ook omdat “de leerlingen heel wat minder opnemen dan wij denken dat ze doen” en dat techniek 4 er juist voor zorgt dat ze wél meer opnemen.

Dowel Ace hardware storeBen zegt dat hij aanwijst met een deuvel van zo’n 30 centimeter die hij bij een soort Amerikaanse GAMMA heeft aangeschaft en waar hij zwarte tape omheen heeft gewikkeld.

Tegenwoordig worden er ook veel laserpointers gebruikt om mee aan te wijzen – toen ik samen met Bryce de “Slow”workshop gaf in Las Vegas vertelde hij daar aan de groepen dat een laserpointer je soms ook te snel liet gaan, omdat je daar dan mee om je heen ging ‘schieten’.

Komende donderdagmiddag meer informatie over techniek 4 – aanwijzen en pauzeren – vanuit de lespraktijk

De handen van de Schepping van Adam van Michelangelo uit de Sixtijnse kapel komt van de website Speurders.nl

Het plaatje rechts zijn deuvels van de hardware store Ace.

Stapje voor stapje – waar maken we ons eigenlijk druk over?!

StraatvegerBeppo de straatveger op bladzijde 35 “Momo en de tijdspaarders”:

“Zie je Momo,” zei hij dan bijvoorbeeld, “het zit zo. Soms heeft men een hele lange straat voor zich. Men denkt, die is zo vreselijk lang – dat krijg ik nooit voor elkaar.”
Hij keek en poosje zwijgend voor zich uit, toen ging hij verder: “En  dan begint men zich te haasten. En men haast zich steeds meer. Telkens wanneer men opkijkt, ziet men dat men maar niet opschiet. En men spant zich nog meer in en men wordt benauwd en tenslotte is men helemaal buiten adem en men kan niet meer. En de straat ligt nog steeds voor je. Zo moet men het niet doen.”
Hij dacht een tijdje na. Toen sprak hij verder: “Men moet nooit aan de hele straat tegelijk denken, begrijp je? Men moet alleen aan de volgende stap denken en de volgende ademhaling en de volgende bezemstreek. En steeds weer alleen aan de volgende.”
Weer hield hij op een hij dacht na voor hij er aan toevoegde: “Dan heeft men er plezier in; dat is belangrijk, dan doet men zijn werk goed. En zo moet het.”
En na nog een lange onderbreking vervolgde hij: “Opeens merkt men dat men stap voor stap de hele straat gedaan heeft. Men heeft het niet eens gemerkt en men is niet buiten adem.”
Hij knikte bedachtzaam en eindigde met de woorden: “Dat is belangrijk.”

Momo en de tijdspaarders kun je o.a. bij Bol.com aanschaffen.

Afbeelding afkomstig van de website: http://www.geneaknowhow.net/in/beroepen/kwartet/straatveger.html

TPRS in een jaar – techniek 3 – uitgebreide PQA – de lespraktijk

TPRS in een jaar – techniek 3 – uitgebreide PQA – de lespraktijk.

slapen-doe-je-hier-in-een-2cv_1000x667Op zondag heb je kunnen lezen wat uitgebreide PQA is (en de week daarvoor wat PQA is. Ik kopieer hier de uitleg van zondag: “Bij uitgebreide PQA verschuift het persoonlijke bijna ongemerkt naar een verhaal. Ben heeft het over een “theatrale improvisatie met de doelstructuren” waarbij 1 of meer leerlingen betrokken zijn en waarbij de fantasie de vrije loop heeft.”

Tot nu toe heb ik deze techniek nog nooit in mijn lessen toegepast. Het leek me eigenlijk niet al te moeilijk om toe te passen. Maar IK HEB GEFAALD! Het is me niet gelukt, terwijl er een prachtige situatie was en ik dacht ‘m zo “in te kunnen koppen”. Met de A1’ers en beginners hadden we de doelstructuren:

  1. Zij wilden de nacht doorbrengen in …
  2. Zij konden niet blijven
  3. Zij moesten terugkeren om … te zoeken

Eerst hebben we deze weer met techniek 1 – gebaren – ingeoefend en dat vinden we leuk om te doen, wat ook aansluit bij Ben’s opmerking dat je de les meteen al leuk begint. (We hebben trouwens voordat we met bovenstaande structuren gingen stoeien eerst nog gepraat over het weer en over een schilderij van Vincent van Gogh over een molen in Montmartre en wie daar wel eens geweest was – wellicht ten overvloede, maar in het Frans natuurlijk. Ik ben echt verbaasd hoe goed de beginners al over het weer kunnen praten!)

Er ontstond bij de A1’ers een grappig verhaal over een echtpaar – Vincent et Isabelle – dat de nacht wilde doorbrengen in een hotel in Lyon. Dat hotel en alle hotels waren vol, want er was een festival : Fête des lumières. Ze konden dus niet in een hotel blijven. Toen wilden ze gaan overnachten onder een brug in hun 2CV (eend). Iemand uit de groep bleek dat in Berlijn gedaan te hebben; dat vond ik een mooie aanleiding om uitgebreide PQA te gaan doen om met hem een apart verhaal uit te gaan bouwen, maar hij klapte een beetje dicht van die aandacht (en misschien ook wel door het onderwerp?) – kreeg ik de indruk. Hij weerde het een beetje af , dus helaas konden we het niet verder uitbouwen, terwijl ik al voor me zag dat dit prachtige perspectieven kon bieden. Ik heb ’t toen maar zo gelaten. Bij de beginners heb ik helemaal geen aanleiding gevonden, omdat ik ook al meteen een verhaal ben begonnen zoals ik altijd doe, vanuit personen die de groep verzonnen heeft.

Wat heb ik er nu van geleerd, dat het niet gelukt is? Ik denk dat ik de volgende keer meteen moet kijken hoe ik met 1 van de structuren direct op 1 of meer aanwezigen aan kan sluiten, zodat het inderdaad meteen vanuit hen een verhaal gaat worden. Ben heeft het ook over een theatrale improvisatie met de doelstructuren waarbij 1 of meer leerlingen betrokken zijn.

Geen TPRS bericht over deze techniek op de Hotelschool : we zitten momenteel in allemaal toetsweken, dus daar ligt de TPRS even stil. Dat komt als het goed is weer over een paar weken, dus dan ook weer berichten uit die hoek.

holiday-rental-paris-car-parkOh, en als je nieuwsgierig bent naar hoe het verhaal verder ging: Isabelle en Vincent gingen een bos zoeken om te overnachten in hun 2CV. Ze moesten echter terugkeren naar de brug want ze waren hun kinderen – Victor en Fanny – daar vergeten. Maar de kinderen waren er niet meer, want die waren hun ouders gaan zoeken. En toen waren we moe geworden en zijn we naar een liedje gaan luisteren. En daarna hebben we een verhaaltje gelezen met bovenstaande structuren in de tegenwoordige tijd, dat we klassikaal vertaald hebben. En daarna hebben we Anis de Flavigny geproefd en daarbij hebben we af en toe wat meer Nederlands gepraat.

Het was trouwens leuk dat deze les de Benjamin van de groep een grote inbreng had in het vervolg van het verhaal – hij kwam elke keer met zulke grappige dingen (onder de brug slapen, de kinderen vergeten), dat iedereen in de lach schoot zodat dat natuurlijk in het verhaal moest komen. De Benjamin is een jongen uit het speciaal onderwijs van rond de 16 jaar, die op zijn school geen Frans heeft, maar die vorig jaar op vakantie in Frankrijk zo enthousiast was geworden over Frankrijk en het kunnen communiceren met Franse vrienden, dat hij besloten had om op Franse les te gaan en dat doet hij nu al voor het tweede jaar – tussen allemaal volwassenen!

De afbeeldingen zijn afkomstig van de website : http://chezbertrand.com/chambre-hotes-paris/reservation.html

TPRS in een jaar – voorafje voor techniek 3 – uitgebreide PQA

#TPRS in een jaar – voorafje voor techniek 3 – uitgebreide PQA

Baboesjka-poppenOp 13 en 17 januari heb je kunnen lezen over PQA – persoonlijke vragen en antwoorden : het te weten komen van details over de leerlingen – voor leerlingen kun je uiteraard ook lezen studenten of cursisten.

Bij uitgebreide PQA verschuift het persoonlijke bijna ongemerkt naar een verhaal. Ben heeft het over een “theatrale improvisatie met de doelstructuren” waarbij 1 of meer leerlingen betrokken zijn en waarbij de fantasie de vrije loop heeft.

Hij zegt dat je gemakkelijk van PQA naar iets groters kunt uitgroeien, zoals een kleine scene of een verhaal en dat dit vaak moeiteloos en spontaan gebeurt als een natuurlijke  uitwas van de persoonlijke vragen en antwoorden, waardoor je dus bijna ongemerkt stap 2 – het verhaal vragen – binnengaat. Ben probeert altijd in gedachten te houden dat hij bij uitgebreide PQA niet alleen probeert om zoveel mogelijk herhalingen van de woorden van die dag te krijgen, maar ook om de begrijpelijke input richting een potentieel verhaal te leiden.

Hij geeft aan dat uitgebreide PQA verschilt van PQA, doordat het minder puur conversatie-achtig is, waardoor de eerste-persoon minder gebruikt wordt.

Verhalen die ontstaan uit de uitgebreide PQA verlopen lang niet altijd volgens de vooropgezette verhaallijn die je van plan was te volgen, maar ze slagen omdat ze gaan over iemand uit de klas. Blaine Ray doet dit continu zo, volgens Ben. Kijk er de filmpjes op Youtube maar eens op na.

Ben adviseert om samen ‘lekker te spelen’ . Het hart van TPRS is volgens hem je gewoon te laten gaan [in de fantasie; AL] en lol te hebben met de leerlingen.

Lees aanstaande donderdagmiddag 24 januari verder over uitgebreide PQA en dan vanuit de lespraktijk.

Foto afkomstig van de site ‘Schrijven om te beklijven’, bij het artikel: ‘Persoonlijke verhalen zitten onderhuids’ ;  http://www.schrijvenomtebeklijven.nl/2012/03/echte-persoonlijke-verhalen-zitten-onderhuids/

TPRS in een jaar – techniek 2 – PQA – de lespraktijk.

personnalTPRS in een jaar – techniek 2 – PQA – de lespraktijk.

Elke week bespreken we een techniek uit het boek “TPRS in a year” van Ben Slavic, zondag theoretisch en donderdag gekoppeld aan de leservaringen. Vandaag techniek 2, PQA, persoonlijke vragen en antwoorden.

Via PQA probeer je details over de leerlingen te weten te komen. Dat doe je door persoonlijke vragen aan de leerlingen te stellen, die passen bij de structuren waar je mee bezig bent of structuren waar je met elkaar al eerder verhalen mee gemaakt hebt en die dus bekend zijn.

PQA is een techniek die ik veel gebruik met de volwassen cursisten en bijna meer nog bij de hogere niveaus. Ik merk dat ik het minder gebruik met mijn studenten op de hotelschool, omdat ik daar toch een soort hijgerig gevoel in mijn nek heb door de toetsen die we moeten doen, oftewel, ik laat me opfokken door het curriculum! Wat een ontluisterende conclusie…

Ben Slavic heeft ook een boek over allen PAQ geschreven: PQA in a Wink!

Op de Hotelschool moeten de studenten vanuit hun beroep veel vragen aan de (potentiële) gasten stellen. Ik heb ze laten weten dat ze in het Frans op drie manieren precies dezelfde vraag kunnen stellen. Om daarmee te oefenen stel ik regelmatig na het week-end vragen over hoe het was, wat ze gedaan hebben en of ze gewerkt hebben (bijna allemaal werken ze als bijbaantje in een hotel of restaurant). Na de kerstvakantie is dit een beetje gaan versloffen. De komende weken zijn er allemaal toetsen, en ik heb al opgemerkt dat ik dan toch meer met ‘de taak’ dan met ‘de mens’ bezig raak. Dit is een serieus aandachtspunt voor mij!

In de lessen dinsdagavond met de beginners en de A1’ers hebben we het aanleren van nieuwe woorden met gebaren – techniek 1 – erin gehouden, alhoewel ik bij de beginners deze keer niet alles in 1x gedaan heb, maar steeds in stukjes, dus tijdens het verhaal maken, omdat er twee pittige structuren bij zaten (“hij was zo intelligent dat hij kon begrijpen” & “hij heeft genomen/gepakt”, “en hij heeft ze aan hem/haar gegeven”).

Het wekelijkse weerspreukje ging erover dat als het op St Maurus vriest, de helft van de winter over is. Toen ik dit vorige week op mijn computer klaar zette, vroeg ik me af of ik een ander spreukje moest nemen, omdat het toen nog zo zacht was voor de tijd van het jaar… Maar we hebben uitgebreid – op alle niveaus – over de sneeuw en de kou en de weervoorspellingen gepraat (in het Frans uiteraard!) en waarschijnlijk daardoor ging het verhaal  bij de beginners ook over een sneeuwman, want een cursiste had verteld dat zij een sneeuwpop met haar kleinkinderen had gemaakt – daar kwamen we achter door persoonlijke vragen te stellen. Ik was begonnen met de vraag wie er van sneeuw hielden en wie niet. En aan degenen die er wel van hielden of ze van skiën hielden of schaatsen. Skiën was makkelijk om te snappen, schaatsen liet ik zien via schaats-gebaren-met de benen.

Het verhaal van de beginners: we hebben de sneeuwman een naam gegeven – Tom – en ik vroeg diverse cursisten wat hun naam is en daarop antwoorden ze direct en Bonhomme de neige - colorer! zonder aarzelen door dat te vertellen. Ik vroeg aan de anderen of ze inderdaad zo heetten en dat bevestigden ze. Ondertussen ging het verhaal ook verder: het was warm en Tom de sneeuwman was zo intelligent dat hij kon begrijpen dat hij ‘moest vertrekken’ – structuren uit eerdere lessen. Hij heeft zijn koffer en zijn ski’s gepakt en hij is naar de Pyreneeën gegaan. Er was nog niemand van de groep in de Pyreneeën geweest. In de andere groep wilden ze trouwens ook al naar de Pyreneeën en daar was 1 persoon van de groep in de Pyreneeën geweest, maar anderen hadden geskied in de Alpen en in Italië. Daar ging het verhaal trouwens over een vrouwelijke professor, geologe, die foto’s van een bepaalde berg in de Pyreneeën ging maken. Zij was zo intelligent, dat ze kon begrijpen hoe de wereld ontstaan was. Zij had foto’s genomen en ze had ze aan haar studenten gegeven tijdens een college. Ik heb tussendoor vragen gesteld over fotograferen, of ze dat deden of niet en wie het leuk vonden ik ik vroeg ook of ze de foto’s met een mobiel maakten of met een camera. Een cursiste vertelde dat ze die met haar Ipad maakte (die ze ook meteen tevoorschijn trok en toen vertelde iemand die in een museum werkt dat  veel bezoekers foto’s maken met hun Ipads. Ik merk nu ik erop terug kijk, dat ik die antwoorden dan niet weer naar de groep terugkoppelde en de cursisten of de antwoorden met elkaar ging vergelijken (wat ook veel gedaan wordt met PQA vragen). Daar wil ik de volgende week op gaan letten ! Dan gaan we trouwens bezig met ‘uitgebreide PQA’ , techniek 2 ; en ik merk nu dat we dat eigenlijk met de beginners al zo’n beetje gedaan hebben. Lees zondagmiddag meer over techniek 3, uitgebreide PQA!

Met de beginners hebben we trouwens de derde structuur niet zo uitgebreid gedaan; we werden moe en het werd daarom tijd voor een liedje en daarna zijn we gaan lezen en iets proeven (cichorei-saus) en toen was de les alweer om!

Bij de A2 en de B1 groepen hebben we onder andere over de actualiteit gepraat en hebben we verder gepraat over Gérard Depardieu; vorige week meer gehad over zijn vertrek naar België en de fiscale redenen en wat men daar nou van vond en deze week over zijn Russische burgerschap en het ministerschap dat hem aangeboden is in een twijfelachtig staatje; ik had allemaal cartoons van internet geplukt, en daar hebben we flink om gelachen. Verder hebben we gepraat over zijn films; welke men gezien had en wat men daarvan vond. De meesten keken eigenlijk niet heel vaak films (terwijl dit juist voor de hogere niveaus zo’n goed hulpmiddel kan zijn, zeker met Franse ondertiteling – de vorige jaren leende ik altijd films uit en daar maakten diversen toch wel veel gebruik van, maar het is er dit jaar niet van gekomen omdat ik het ‘leensysteem’ niet af heb; ik raakte teveel films kwijt, dus wil ze eerst goed geregistreerd hebben – wat doen we onszelf als docenten toch ook allemaal aan, af en toe…).

We hebben het met de hoge niveaus ook gehad over Marseille 2013, dat afgelopen weekend de feestelijke aftrap heeft gehad voor hun culturele-hoofdstad-van-Europa-2013-schap (samen met de Provence). Ik had een tekstje van La Quotidienne van Les Petits Citoyens gehaald en daardoor weten we ook waarom Marseille ‘cité phocéenne’ wordt genoemd en wat een ‘calanque’ is. Met de hoge niveaus hebben we tot les 10 aan verhalen met structuren gewerkt (uit Look I Can Talk, French III)  in de les; nu doen we dat als huiswerk en kan iedereen het naar keuze doen.

Afbeelding afkomstig linksboven van de site : http://www.hikitech.com/dimitri/personnal.html

Sneeuwman van de site : http://www.coloriage-noel.com/coloriage-906-bonhomme-de-neige.html

1

TPRS in een jaar – voorafje voor techniek 2 – PQA

Oh-gaan-we-persoonlijk-wordenTPRS in een jaar – voorafje voor de tweede aflevering- techniek 2 : PQA

We zijn vanaf begin januari 2013 bezig om de eerste 15 TPRS technieken te bespreken die staan in het boek van Ben Slavic “TPRS in a year!” Deze eerste 15 technieken hebben te maken met het geven van de betekenis en met het persoonlijk maken van de lessen. Deze keer aandacht voor techniek 2, PQA.

PQA staat voor : Personalized Questions and Answers = persoonlijke (maar geen intieme) vragen aan de leerlingen stellen om meer over hen te weten te komen. Ben heeft deze techniek ondergebracht bij het “betekenis geven”; dit doet Susan Gross ook op haar 3-dvd-set – Ben Slavic heeft zijn boek in samenwerking met Susan Gross geschreven. Het gaat hier om betekenis van een andere orde dan het werken met gebaren, zoals techniek 1. Doordat de leerlingen persoonlijk aan worden gesproken en ze over en met elkaar kunnen praten – in de doeltaal uiteraard! – krijgen de lessen (meer) betekenis voor hen.  Je probeert details over de leerlingen te weten te komen en je bespreekt die met de hele klas – natuurlijk in de doeltaal.

Teach Students, not Curriculum  - poster Susan GrossIk vind dat PQA de menselijke maat weer terugbrengt in de scholen. Niet het curriculum staat voorop maar de leerling en het contact van de docent met de leerlingen en het contact tussen de leerlingen.

Komende donderdag 17 januari zal ik weer verslag doen van mijn ervaringen in de lessen met techniek 2 – PQA.

Afbeelding linksboven afkomstig van de website: http://www.42bis.nl/2012/03/het-koppelen-van-je-social-accounts-doe-maar-niet/
Afbeelding rechts afkomstig van de website van Susan Gross en is daar als postertje te bestellen