TPRS in één jaar!

TPRS_in_een_jaar_Ben_SlavicSinds deze week is de vertaling van TPRS in a year! oftewel TPRS in één jaar! van Ben Slavic in het Nederlands te verkrijgen!

Kirstin Plante en ik hebben samen de vertaling verzorgd en we hopen dat iedereen veel profijt zal hebben van dit praktische handboek voor TPRS!

Vooral als je heel graag met TPRS wilt gaan werken, maar tot nu toe nog niet zo goed zag, hoe je dat nou precies aan moest pakken, kan dit boek tot grote steun zijn.

Een paar jaar geleden heb ik op dit blog elke week een techniek uit dit boek van Ben besproken, zowel de theoretische alsook de praktische kant van de les.  Zoek in dit blog naar de bijdragen over “TPRS in a year!” in het archief, vanaf januari 2013 t/m juni 2013. Hier was de aankondiging en hier het eerste blogbericht op 6 januari 2013.

Ben behandelt in TPRS in één jaar! 49 verschillende technieken :

  • 15 technieken voor TPRS Stap 1 – betekenis geven (en personaliseren)
  • 10 technieken voor TPRS Stap 2 – het verhaal vragen
  • 24 “fun skills” – om extra speelsheid in je lessen te brengen

Ben zegt over deze technieken dat het aan jou is hoe & welke je wilt gebruiken. Hij geeft aan dat sommige docenten er maar enkele hanteren en dat anderen er heel veel inzetten. Hij stelt voor om elke techniek zo’n 2 weken uit te testen en vervolgens die technieken erin te houden, waarvan je ziet dat ze het leerproces van de leerlingen intensiveren en waarvan je ook merkt dat ze bij jezelf passen.

Zoals je ziet, komt in TPRS in één jaar! stap 3 – lezen – niet aan bod. Zie daarvoor bv. de filmpjes die op Ben’s (oude) school gemaakt zijn : Ben Slavic on reading. En een eerdere bijdrage op dit blog over lezen op 18 december 2012.

Stepping stones to stories! – Ben’s system of starting the year with Comprehensible input

stepping-stones-1This article is as well in English (top) as in Dutch (bottom)

As mentioned earlier I would write here about Ben Slavic’s newest book: Stepping stones to stories! Ben’s system of Starting the Year with Comprehensible Input.

In the rationale on page 7 and 8 (also mentioned at Ben’s website; you can order this book as well as his other books at his site) Ben states that: “TPRS trainings used to focus on stories right away. People would do a workshop and then try to start teaching in the fall using stories in their beginning level classes. It rarely worked. It was too much, too fast.” Remark Alike: Who recognizes this? Personally I do not recognize it, although I’m always in to learn new ways of teaching, as I hope to find in this book).

On his site Ben comments on his newest book: “Just as “TPRS in a Year!” is about stories and “PQA in a Wink!” is about personalization, my new book shows how to start out the year using comprehensible input.

I see it as the third leg of a stool that is necessary for the stool to stand up. I wrote the books in the reverse order that they were really needed: we need easy stuff to start the year, next we need to learn how to personalize, adding stories at the end.”

It is the premise of Ben’s book “that it is best to wait to start using stories until the late fall or early winter, not before, using alternatives, the stepping stone strategies offered in this book, to start our year.”

According to Ben these stepping stones to stories are easier to learn than stories. In addition to preparing the teacher in the art of using comprehensible input, they also show the teacher how to set up:

1. a strong and vibrant classroom management program.

2. a personalized classroom

3. an assessment program that works and saves time.

Ben’s caution to new teachers is that, without the classroom management, personalization and assessment pieces in place first, it is much more difficult to make comprehension based instruction work. Ben states that it is nearly impossible.

Why is starting out a school year with stories a most difficult thing to pull off in foreign language classrooms? What opposes their use in secondary school classrooms in the United States? Here are some reasons according to Ben Slavic:

1. The entire system of storytelling is very hard to learn and most people give up on it within months of trying it.

2. The vast majority of students don’t know how to interact with their teachers in class and must be trained.

3. The data gathering and grading pieces required in schools are in conflict with the soul of comprehension based instruction. Students, parents and especially administrators who don’t understand storytelling can ruin careers.

4. TPRS as a pedagogical term conveys an image of classroom chaos to huge amounts of teachers, due to past TPRS failures by teachers.

5. Training is insufficient. It is folly to ask a teacher to attend a summer training in the area of comprehension based instruction and then go in and make the bucking bronco of comprehension based teaching work in their classroom in the fall.

Ben states that in the mentioned book training wheels, stepping stones to stories, are available and that the teacher who wants instruction in personalization is advised to read “PQA in a Wink!” and to read “TPRS in a Year!” for training in actual story creation.

According to Ben, the purpose of this book is to help you get your year cranked up with good classroom discipline and personalization before you worry about stories later. You’ll be a lot better with stories having studied and practiced the ideas in this book first. He says this is the right place to start.

At his site Ben mentions that in Stepping Stones to Stories, you will discover how to:

* Start your school year with simplified strategies that work.
* Choose and implement the strategies that work best for you.
* Teach using comprehensible input without using stories if you don’t want to.
* Bring students into your classroom process without forcing them.
* Teach for authentic language acquisition.
* Align with 21st century standards and research.
* Manage your classroom in ways that really work.
* Establish an assessment program that works and saves time.
* Learn skills like “Staying in Bounds” to make sure that each student understands.
* Make comprehensible input the foundation of your success.
* Establish trust in your classroom.

The coming weeks I’ll write more on this blog about :

  • Stepping stone 1: Five activities
  • Stepping stone 2: Five skills
  • Stepping stone 3: Five classroom management tools
  • Stepping stone 4: Six bail out activities
  • Stepping stone 5: Krashen’s five hypothesis

steppingstones.149155957_std

Picture from the site: http://www.osageumc.org/newsletters/stepping_stones

Picture on top from: http://wandervogeldiary.wordpress.com/2012/04/20/stepping-stones/

D U T C H

Zoals hier al eerder gemeld zou ik nog schrijven over Ben Slavic’s laatste boek: Stepping stones to stories! Ben’s system of Starting the Year with Comprehensible Input.

Op bladzijde 7 & 8 schrijft Ben en verklaring voor het waarom van dit boek en die tekst zal ik hieronder vertalen. op zijn site staat te lezen over dit boek: “Zoals “TPRS in a Year!” over verhalen gaat en “PQA in a Wink!” over personalizeren, zo laat mijn nieuwste boek zien hoe je het schooljaar kunt starten door begrijpelijke input te gebruiken.

Ik zie het als de derde poot van een krukje dat noodzakelijk is om het krukje rechtop te laten staan. Ik schreef de boeken in de omgekeerde volgorde waarin ze echt nodig waren: we hebben gemakkelijk materiaal nodig om het schooljaar mee te beginnen, dan is het nodig dat we leren hoe we kunnen personalizeren, terwijl we tenslotte aan het eind verhalen toevoegen.”

Ben stelt in dit boek dat “het ’t beste is om te wachten met het werken met verhalen tot in de late herfst of vroege winter, niet eerder en dan alternatieven te gebruiken om het jaar te starten: de stapsteen strategieën aangeboden in dit boek.”

Stepping Stones wallpaperVolgens Ben zijn deze stapstenen naar verhalen gemakkelijker te leren dan verha;en. In aanvulling op de voorbereiding van de docent op de kunst van het gebruiken van begrijpelijk input, laten ze de docent ook zien hoe je:

1. een sterk en levendig classroom management programma kunt opzetten

2. gepersonalizeerde lessen kunt maken

3. een beoordelingsprogramma kunt maken dat werkt en dat tijd bespaart.

Ben’s waarschuwing voor nieuwe docenten is dat het veel moeilijker is om instructie via begrijpelijke in put te laten werken als je classroom management, personalizeren en beoordelingpieces niet op de eerste plaats zet.Ben stelt dat het in feite bijna onmogelijk is.

Waarom is het zo moeilijk om het begin van het schooljaar in een moderne vreemde taalles met verhalen te beginnen? Wat werkt hun gebruik in VO lessen in de VS tegen? Hier enkele redenen volgens Ben Slavic – en herken jij dit voor jouw eigen situatie of heb jij andere punten? (AL):

1. Het hele systeem van storytelling is erg moeilijk te leren en de meeste mensen geven het binnen enkele maanden op.

2. De grote meerderheid van leerlingen weet niet hoe ze in de les met hun docenten om moeten gaan en moeten hierin getraind worden.

3. Het verzamelen van data en de manier van beoordeling op scholen is tegenstrijdig met de aard van onderwijs op basis van begrijpelijke input. Leerlingen, ouders en vooral schoolleiders die storytelling niet begrijpen kunnen carrières ruïneren.

4. TPRS als een pedagogische term roept bij veel docenten een beeld op van chaos in de les, ten gevolge van eerder TPRS falen door docenten.

5. Training is onvoldoende. Het is dwaasheid om van docenten te vragen een zomertraining op het gebied van begrijpelijke input te volgen en vervolgens het schooljaar te beginnen en dan het steigerende paard van comprehension based doceren te temmen tijdens hun lessen in het najaar.

Ben stelt dat het genoemde boek beschikt over zijwieltjes, stapstenen naar verhalen en dat de docent die instructie wil hebben over personaliseren het beste “PQA in a Wink!” kan lezen en om “TPRS in a Year!” te lezen als je jezelf wilt trainen in het echte scheppen van verhalen. (Alike: van januari-juni 2013 van dit blog kun je lezen over de eerste 25 technieken in TPRS in a Year! Het begint op 6 januari 2013.)

Volgens Ben is het doel van Stepping Stones to Stories! om je te helpen om het begin van je schooljaar flink aan te zwengelen door te starten met goede discipline tijdens de les en met personalisatie voordat je je later zorgen gaat maken over verhalen en dat je een stuk beter zult zijn in het maken van verhalen als je eerst de ideeën van dit boek hebt bestudeerd en in de praktijk hebt gebracht.

Ben geeft aan op zijn site dat je in in Stepping Stones to Stories! zult leren hoe je:

* je schooljaar kunt beginnen met vereenvoudigde strategieën die werken
* die strategieën kunt kiezen en implementeren die voor jou het beste werken
* doceert met begrijpelijke input zonder verhalen te gebruiken als je dat niet wilt
* je leerlingen in jouw doceerproces kunt brengen zonder ze te forceren
* doceert om authentieke taalverwerving te bewerkstelligen
* aansluit bij standaarden en onderzoek van de 21ste eeuw
* je lessen beheerst op manieren die echt werken
* je een beoordelingsprogramma opzet dat werkt en tijd bespaart
* vaardigheden leert zoals “binnen de perken blijven” om ervoor te zorgen dat elke leerling ’t ook begrijpt
* begrijpelijke input de basis van je succes maakt
* vertrouwen in je lessen tot stand brengt

Tot zover Ben Slavic over zijn boek Stepping Stones to Stories!

De komende weken zal ik op dit blog schrijven over :

  • Stapsteen 1: Vijf activiteiten
  • Stapsteen 2: Vijf vaardigheden
  • Stapsteen 3: Vijf classroom management hulpmiddelen
  • Stapsteen 4: Zes parachute activiteiten
  • Stapsteen 5: Krashen’s vijf  hypotheses

The image of the stones is from: http://nature.desktopnexus.com/wallpaper/1230102/

TPRS – Stap 2 – techniek 25 – Variaties in werkwoordstijden – de lespraktijk

TPRS – Stap 2 – techniek 25 – Variaties in werkwoordstijden – de lespraktijk

Dit is de laatste van de tien TPRS Stap 2 technieken, en wel techniek 25, variaties in werkwoordstijden.

Future_past_presentIk kan alleen maar beamen wat Ben zegt, dat je meerdere tijden in de verhalen gebruikt, via PQA, dialogen, het verhaal vragen en lezen. Wel dien je mijns inziens nog een verschil te maken of je werkt met jongere kinderen en NT2’ers, omdat je met hen het verhaal over het algemeen eerst in de tegenwoordige tijd zult beginnen en dan bijvoorbeeld de verhalen terug gaat vragen of terug laat vertellen in de verleden tijd.

Het verhaal vraag ik met de beginners en de A1’ers in mijn Franse lessen in de verleden tijd en daarna gaan we lezen in de tegenwoordige tijd. Dat is eigenlijk nooit een probleem. Men haalt inderdaad uit de context dat het om de tegenwoordige tijd gaat. Wel doe je regelmatig grammatica pop-ups om het verschil tussen de betekenis van een tegenwoordige en een verleden tijd te benadrukken en om ze daarvan bewust te maken. We hebben het ook al bij techniek 21 gehad over die verschillen in het gebruik van de werkwoorden, maar dan meer vanuit de personen, vanuit de persoonsvormen gezien. Verhalen vraag je meestal in de derde persoon enkelvoud, soms meervoud. De dialogen in het verhaal en de PQA zorgen ervoor dat je ook met de jij&ik vorm of de wij& jullie vormen werkt. Op die manier bestrijk je dus het hele palet, wat ook heel natuurlijk is.

Dit stukje over de laatste TPRS Stap 2 techniek is nu meteen voor de zomervakantie wat betreft TPRS in a Year! van Ben Slavic de laatste bijdrage. Vanaf januari van dit jaar 2013 heb ik hier de TPRS technieken van Stap 1 en Stap 2 in het boek TPRS in a year! van Ben Slavic besproken, vanuit de theorie en vanuit de lespraktijk.  Ik heb het heel leuk gevonden om op deze manier eens door alle stap 1 en stap 2 technieken heen te gaan. Ook om nog eens extra met je neus op de theorie gedrukt te worden. Het heeft voor mij vaak voor een bijzondere verdieping gezorgd. De theorie heeft voor mij op deze manier meer betekenis gekregen. Ik kan iedereen van harte aanraden om ook elke week een andere TPRS techniek in het zonnetje te zetten (daarom heet Ben’s boek ook TPRS in a year!: elke week een andere techniek uitproberen en die erin houden die jou en je klassen liggen. Er waren wekelijks zo tussen de 50 en 80 lezers op het blog. Bedankt voor jullie interesse en ik hoop dat jullie er iets aan gehad hebben voor jullie eigen TPRS lessen!

Op 5 september wilde ik in eerste instantie verder gaan met de volgende 24 TPRS technieken die Ben de “Fun skills” noemt, maar ik heb besloten om dan eerst verder te gaan met PQA in a Wink! en daarna pas de ‘fun skills’ te doen. Ik merk dat men in de TPRS  trainingen de PQA toch nog best lastig vindt. Dus leek het me beter om daar eerst op in te gaan zoomen.

Ben bespreekt trouwens in zijn boek TPRS in a Year! niet Stap 3, lezen. Lezen is een belangrijke stap in het taalverwervingsproces. In het handboek Storytelling voor het talenonderwijs van Blaine Ray en Contee Seely kun je er beknopt meer over lezen in hoofdstuk 9. In de nieuwste = 6e editie (alleen nog Engelstalig) van dit handboek kun je ook lezen over de Embedded readings van Laurie Clarqc en Michele Whaley. Anderen die zich op hun manier in’ TPRS en lezen’ hebben gespecialiseerd zijn Mira Canion en Carol Gaab. Beiden hebben TPRS leesboekjes geschreven. Komend jaar ga ik met de beginners en de A1 Mira’s nieuwste boekje gebruiken: La France en danger. Het is op-en-top een TPRS leesboekje. Verder heeft Mira ook gezorgd voor veel cultuur en elk hoofdstukje heeft een zwart/wit foto, die Mira zelf gemaakt heeft in Frankrijk. Toen ik het boekje aan mijn collega van Vrolijk & Frans liet zien, was ze er meteen enthousiast over.

NTPRS2013 In week 28 is de IFLT in San Diego; daar lieten ze vorig jaar via livestream meekijken in TPRS lessen door ‘TPRS masters’ aan echte leerlingen. Als dat dit jaar weer zo is, dan zal ik dat hier laten weten!

Vanaf eind week 29 hoop ik hier verslag te doen vanuit de National TPRS conference in Dallas.

En van 6 tot en met 10 augustus hoop ik hier verslag te doen van de TPRS training in Agen in Frankrijk.

Een hele fijne zomertijd gewenst allemaal, met veel rust en inspiratie en samenzijn met de mensen waar je van houdt!

De afbeelding futre-past-present komt van de site: http://www.tarotweb.nl/3kaarta.html

TPRS – Stap 2 – voorafje voor techniek 25 – Variaties in werkwoordstijden

TPRS – Stap 2 – voorafje voor techniek 25 – Variaties in werkwoordstijden

Van Alle Tijden logoEn dit is dan de laatste van de TPRS stap 2 technieken, techniek 25 : variaties in de tijden van de werkwoorden

Ben zegt dat taaldocenten soms wijsgemaakt worden door de educatieve uitgevers en gaan denken wat die willen dat ze denken, namelijk dat talen in ‘niveaus’ bestaan en dat de tegenwoordige tijd altijd de eerste tijd is die kinderen horen als ze een taal leren. Ben zegt dat dit niet waar is.

Hij zegt dat het bewustzijn van de verschillende werkwoordstijden voornamelijk iets intuïtiefs is : als leerlingen de betekenis van een werkwoord kennen, dan leiden ze de werkwoordstijd af van de context van het verhaal. Dit betekent in het bijzonder dat de tegenwoordige tijd en de verleden tijd regelmatig gebruikt kunnen worden en gebruikt dienen te worden in verhalen.

Hij geeft aan dat verhalen in de verleden tijd verteld dienen te worden, dat het verhaal samenvatten uiteraard in de verleden tijd wordt gedaan en dat dialogen natuurlijk in de de tegenwoordige tijd voorkomen. Ben zegt dat de leerlingen de verschillen in de tijden snel oppikken, zo lang alles rond het werkwoord duidelijk is en zo lang ze de betekenis van het werkwoord kennen.

Hij geeft aan dat herhaaldelijk het begrip checken ervoor zorgt dat de verschillende tijden correct verwerkt worden. Regelmatige auditieve begripschecks met geschreven ondersteuning verhelderen het auditieve en het visuele aspect van iedere werkwoordstijd in het brein van de leerling.

PQA, de persoonlijke vragen waarmee je informeert naar bijzonderheden van de leerlingen, dienen volgens Ben niet beperkt te blijven tot de tegenwoordige tijd. Gesprekken over dingen die de leerlingen vaak doen zijn in de tegenwoordige tijd en wanneer ze gaan over iets dat voor de les gebeurd is, zijn ze in de verleden tijd. Hij zegt dat je gewoon dat moet doen wat natuurlijk is en dat PQA ook het ideale moment is om andere tijden aan bod te laten komen, zoals de toekomstige tijd, de samengestelde tijden, de voorwaardelijke wijs ( ‘als… dan’) enzovoorts.

Ben’s reflectievraag: “Gebruik je meerdere werkwoordstijden in je verhaal?”

De afbeelding is afkomstig van : http://www.deboekensalon.nl/nieuws/van-alle-tijden-de-avonden

TPRS – Stap 2 – Techniek 24 – Je eigen verhaalscripts creëren – de lespraktijk

TPRS – Stap 2 – Techniek 24 – Je eigen verhaalscripts scheppen – de lespraktijk 

We zijn alweer aanbeland bij de eennalaatste techniek van TPRS Stap 2 – het verhaal vragen: techniek 24, Je eigen verhaalscripts creëren.

Ben is zeer enthousiast over Anne Matava’s verhaalscripts. De story scripts van Anne Matava kun je bestellen op Ben’s site (ook om te downloaden =  1/2 van de prijs van de printversie, gentleman’s agreement dat je 1 kopie print) of op de site van Bryce Hedstrom (ook om te downloaden = 1/2 van de prijs van de printversie, gentlemen’s agreement dat je maar 1 print maakt).

Het voordeel van de scripts van Anne en Jim is, dat je ze dus niet zelf hoeft te verzinnen, maar dat je ze hoogstens hoeft te vertalen naar de taal waarin jij lesgeeft en eventueel lichtjes aan te passen aan jouw eigen situatie.

talk_too_muchDe structuren bij de story scripts van Anne en Jim zijn in de tegenwoordige tijd. Meestal gebruiken we bij TPRS grammaticale structuren die in de verleden tijd staan en we vragen de verhalen zodoende in de verleden tijd. Dit is de TPRS paradox, want we werken bij TPRS met hoogfrequente woorden. En de verleden tijd is minder frequent dan de tegenwoordige tijd. Maar om de verleden tijd voldoende te horen én omdat het nodig is om de verleden tijd en de tegenwoordige tijd gelijktijdig aan te bieden en niet (ver) na elkaar in de tijd, worden de verhalen dus o.h.a. in de verleden tijd gevraagd. Bij TPRS Stap 3 gaan we vervolgens lezen in de tegenwoordige tijd, nadat we het verhaal gevraagd hebben en samen gemaakt hebben in de verleden tijd. Met jongere kinderen en NT2’ers gebruik je echter wel eerst de tegenwoordige tijd en kun je als je het terugvertelt of terugvraagt in de verleden tijd doen. Als je het lezen – vanaf een jaar of 8, 9 – meteen aansluitend in dezelfde les doet, dan gaat het leesverhaal over andere hoofdpersonen, maar we gebruiken dezelfde grammaticale structuren, echter dan in de tegenwoordige tijd. De dialogen zijn o.h.a. ook in de tegenwoordige tijd. Tot zover een opmerking over het gebruik van de tegenwoordige en de verleden tijd bij TPRS en dat Jim en Anne dus hun story scripts en structuren in de tegenwoordige tijd geven. Meer hierover bij de volgende techniek, techniek 25, variaties in werkwoordstijden.

Hieronder een vertaald voorbeeld van een verhaalscript van Ann Matava: Hij Praat Teveel

praat                                        talks
houd op!  / stop daarmee!          stop it!
de hele tijd, heel de tijd             the whole time, all the time

Troy praat teveel. Hij praat de hele tijd. [Op dit punt kun je uitzoeken waar hij over praat, in welke taal enz.] Hij gaat naar de bioscoop en praat de hele tijd met John McCain. John McCain zegt, “Sssst! Houd op!” maar  Troy houdt niet op met praten. De manager komt en zegt: “Ga weg! (Verlaat de bioscoop!)”

Troy gaat naar de bibliotheek. Daar praat hij de hele tijd met Lexi, die huiswerk probeert te maken. Lexi zegt, “Sssst! Houd op!” maar Troy houdt niet op met praten. De bibliothecaris komt en zegt: “Ga weg! (Verlaat de bibliotheek!)”

Hij gaat naar de tandarts. De tandarts heeft haar handen in zijn mond. Ze kan hem niet helpen, omdat hij de hele tijd praat. Ze zegt: “Ssssst! Houd op!” maar Troy houdt niet op met praten. Zijn tanden rotten en vallen uit. Hij kan niet meer praten, omdat hij geen tanden meer heeft.

Tot zover het voorbeeld van een story script van Anne Matava. Je ziet hier goed de drie locaties terugkomen en de herhaling. Omdat er toch steeds heel andere situaties zijn, is het geen saaie herhaling. Je ziet ook dat situatie 1 en 2 op elkaar lijken en dat 2 een echo is van 1. Situatie 3 lijkt er ook op, maar heeft dan opeens een heel andere twist. De woorden die schuingedrukt staan, zijn variabel en laat je door de leerlingen vervangen door woorden van hun fantasie en keuze. (Zij weten niet dat ze die vervangen).

De structuren die Anne hier gebruikt heeft, zijn ook heel goed te TPR’en; oftewel aan te leren via ‘zeggen & voor/na/mee/doen’. In haar leestekst staan ook structuren die niet onder de bovenstaande 3 vallen. Omdat je alleen eerder gedoceerde structuren gebruikt, mag je ervan uitgaan dat deze dus al eerder bij een ander verhaal aan bod zijn gekomen. Ze gebruikt de structuren hierboven bij de beginners in les 10. Deze vertel je als informatie: dat zijn dus bijvoorbeeld: gaat naar …, … komt en zegt: Ga weg!

The Holstee ManifestoEn nu heb ik nog heel weinig verteld over het verhaal vragen op zich in de les… Als je nog nooit een verhaal gemaakt hebt met een klas, dan leg je eerst kort aan de leerlingen uit wat er van ze verwacht wordt. Je leert ze hoe ze ja en nee zeggen in die taal. Je zegt ook dat je met de woorden op het bord samen een verhaal gaat maken in het (Frans, Duits, Chinees, Russisch, Engels, Spaans, gebarentaal, Italiaans etc.). En je geeft aan dat hoe leuker hun idee voor het verhaal is, hoe groter de kans is dat jij ervoor kiest om dat idee aan het verhaal toe te voegen. Vervolgens begin je eerst met stap 1, het geven van de betekenis, waarover je in de maanden hiervoor hebt kunnen lezen. Je kiest daarbij die onderdelen van het geven van betekenis, die passen bij jou en je leerlingen. En dan ga je over naar stap 2, het vragen van het verhaal. Het is het handigste als je de structuren voor die les al klaar hebt staan op een flap of (smart)board of op je laptop (en de beamer) of op (geplastificeerde) posters. Ik zou bij bovenstaande voorbeeld in het Frans gebruiken:

  • … parlait
  • tout le temps
  • arrête!

Als je met vertaling kunt werken naar de moedertaal of naar bijvoorbeeld het Engels, zet je de structuren in de doeltaal in 1 kleur op het bord en je zet de vertaling erachter in een andere kleur. (Dit hoort bij stap 1, betekenis geven). Als je nieuw bent in TPRS is het heel handig als je je lessen voorbereid, door het cirkelen eerst helemaal voor jezelf uit te schrijven. Daarvoor kun je deze TPRS lesplanning gebruiken. De invulinstructies staan op het eerste blad. Je kunt deze vervolgens beknopt op stevig A5 papier schrijven of printen en plastificeren, zodat je daarop kunt spieken tijdens de les. Op dit A5-je staan dus je cirkelvragen met de woorden die in het story script hierboven schuingedrukt zijn. Maar die woorden gebruik je niet bij het maken van een verhaal met de klas, want je bevraagt uiteraard niet het verhaal dat je hebt voorbereid! Je gebruikt er alleen iets van, als de klas met niks bruikbaars voor het verhaal komt (wat hoogst zelden voorkomt; durf de tijd te nemen om te vissen tot er iets komt!).

Hier vind je een uitgebreide beschrijving in het Engels op het blog van Martina Bex hoe je “Matava-stijl” verhaal scripts kunt gebruiken bij het creëren van een verhaal met de klas.

Mocht je vast zitten aan een boek, dan geldt dezelfde procedure zoals geschetst afgelopen zondag. Je kiest uit je methode die hoogfrequente woorden die voor jouw leerlingen zinvol zijn en per les biedt je dan drie grammaticale structuren aan. Je schrijft daarbij korte verhaaltjes en aan het voorbeeld van Ann kun je zien, hoe kort het zou kunnen zijn. Je kunt ook een leestekst uit je methode nemen en die volgens de Embedded Reading procedure indikken tot een eenvoudige basistekst en die dan weer opblazen in twee stappen tot je weer bijna de oorspronkelijke tekst hebt. Je basistekst blijft daarbij bestaan en je vlecht er alleen nieuwe elementen doorheen.

Overigens zijn story scripts vooral handig als je een beginnende TPRS docent bent, omdat je dan altijd iets achter de hand hebt om op terug te vallen. Hoe meer ervaring je hebt, hoe meer je alles laat gebeuren en durft te laten gebeuren. Het belangrijkste is en blijft echte interesse in je leerlingen, begrijpelijke input geven en veel herhaling en daar mag en kun je heel vrij in zijn. Ik besef dat dit voor sommigen té vrijblijvend lijkt en te weinig houvast kan bieden… Toch is het belangrijk om het allemaal niet buiten jezelf te zoeken in regeltjes of wetten of musts of wat dan ook, maar om vanuit jezelf te werken en jouw authenticiteit en kracht te vinden.

De afbeelding van de meeuwen is afkomstig van: http://cdn.mdjunction.com/components/com_joomlaboard/uploaded/images/talk_too_much.gif

De poster This is your life en het Youtube filmpje zijn afkomstig van : http://shop.holstee.com/pages/about

TPRS – Stap 2 – techniek 21 – Dialoog – de lespraktijk

TPRS – Stap 2 – techniek 21 – Dialoog – de lespraktijk

TPRS_spanish20_t640TPRS heeft men onderverdeeld in 3 stappen, stap 1 is die van ‘betekenis geven’, stap 2 is ‘het verhaal vragen’en stap 3 is ‘lezen’. Stap 2 heeft volgens Ben Slavic 10 technieken en we zijn nu bij de zesde TPRS stap 2 techniek, techniek #21 – ‘Dialoog’ en we kijken daar nu naar vanuit de lespraktijk.

Ik heb al eerder geschreven dat ik nog niet zoveel heb gewerkt met acteurs tot nu toe. Toch heeft mij dat nooit belet om niet met dialogen te werken. We kijken altijd met elkaar wat de helden van het verhaal tegen elkaar zeggen. Er flapt dan altijd wel iemand iets uit, wat het verhaal een goede impuls geeft en waar we ook vaak wel om moeten lachen.

Toch komt het ook wel voor, dat het soms gewoon niet lukt met de humor. Het zij zo! Je kunt dat niet forceren en het komt of het komt niet. Als er maar veel begrijpelijke input is geweest en iedereen betrokken is gebleven en het heeft kunnen volgen!

Even iets anders dan Dialogen, maar ik realiseer me, dat ik met de beginners en degenen op ERK A1 niveau anders werk dan met de A2’ers en de B1’ers. Met de beginners en A1’ers zijn we vooral samen verhalen aan het maken en alles  wat daarbij komt kijken. Met de A2’ers hadden we de afgelopen jaren steeds als 1 onderdeel van de les een TPRS-leesboekje. Die boekjes staan behoorlijk vol met dialogen; verder zijn die boekjes ook zodanig geschreven, dat je er veel PQA mee kunt doen, zodat de cursisten/leerlingen met dingen van zichzelf kunnen komen, waardoor we ook dialogen krijgen, persoonlijke dialogen. We lezen een aantal bladzijden in de les en vertalen waar nodig. Iedereen geeft altijd aan dat de boekjes heel gemakkelijk te lezen en te begrijpen zijn, maar als we ze dan in de les gaan lezen en we er dieper op ingaan, dan merken ze altijd dat er best veel grammaticale constructies gebruikt worden, die eigenlijk nieuw zijn of die ze eerst moeilijk vonden, maar door deze boekjes niet meer moeilijk zijn en die men ze zelfs spontaan gaat gebruiken. In het Frans heb je bijvoorbeeld: ‘je lui ai donné ‘  (ik heb hem/haar gegeven). In mijn pré-TPRS tijdperk zat iedereen er altijd over te zuchten en te mopperen en wat we ook aan oefeningen en uitleg deden, het bleef niet hangen en het riep weerstand op. Maar nu ‘valt het vanzelf uit hun mond’, zoals de Amerikanen altijd zo mooi zeggen.

Ik heb dit jaar een tijdje verhalen gemaakt met de A2’ers en dat ging niet onaardig, maar uiteindelijk zijn we meer met de actualiteit gaan doen en werden de verhalen van ‘Look I’m Really Talking – French III huiswerk, in combinatie met de filmpjes die mijn collega Hilde-Marie maakte. Zij stelde cirkelvragen over die verhaaltjes, die men dan hardop diende te beantwoorden. Met de B1 deden we hetzelfde, maar die vonden de vragen van die filmpjes o.h.a. te simpel, zodat we de vragen ‘hoger op de vragenladder’ zijn gaan stellen, maar toen werd het voor de A2 weer te moeilijk; duidelijk dat er echt niveauverschil is en dat beide groepen anders bediend moeten worden! Blaine geeft aan dat je bij de zelfstandige taalgebruikers meer groepsdiscussies, presentaties en literatuur kunt doen; maar ook bij de zelfstandige taalgebruikers kun je verhalen gebruiken voor nieuwe grammaticale structuren zoals de subjonctif, maar ik vind het nogal moeilijk om daar de juiste modus in te vinden. Op de NTPRS in Dallas in juli zal er speciale aandacht zijn voor TPRS voor hogere niveaus; ik kijk ernaar uit!

De afbeelding is afkomstig van de webpagina : http://www.bonnersprings.com/news/2012/feb/29/telling-story-teachers-ditch-books-new-method/

TPRS – Stap 2 – voorafje voor techniek 21 – Dialoog

TPRS – Stap 2 – voorafje voor techniek 21 – Dialoog

gezicht_boom_dubbel_in_dialoogTPRS heeft men onderverdeeld in 3 stappen:

  1. stap 1 is die van ‘betekenis geven’
  2. stap 2 is de stap van ‘het verhaal vragen’
  3. stap 3 is de stap van ‘het lezen’.

Stap 2 heeft volgens Ben Slavic 10 technieken en we zijn nu bij de zesde van de stap 2 technieken, techniek 21 – Dialoog. Ben adviseert om dialogen in je verhalen te maken. Door tijdelijk de focus te verplaatsen van het verhaal naar het spreken van de leerling-acteurs, schep je ruimtes waarin de acteurs met elkaar kunnen spreken. De sleutel is het simpel houden van de taal : een korte dialoog om het verhaal niet te verstoren, in eenvoudige woorden & korte zinnen.

Het ‘hoe’ is hierbij een aandachtspunt: je kunt geweldige herhaling en humor in het verhaal injecteren, door de acteurs ‘intens’ te laten spreken, waardoor er volgens Ben een humorbrug naar de leerlingen van de klas wordt geslagen.

De reactie van de andere acteur is ook belangrijk: kies emoties als woede, lachen, angst en laat de acteur krachtig en melodramatisch reageren. Om dit succesvol te doen, moet je het verhaal even parkeren. Langzaam gaan en ‘in het nu’ blijven (techniek 22) vergemakkelijken dit.

Andere voordelen zijn :

  1. de acteurs veel herhalingen laten maken in de 1e persoon, waardoor de eerste persoon in ieder geval flink aan bod komt, omdat in de verhalen vooral met de derde persoon gewerkt wordt
  2. aanpassing van het grammaticale gezichtspunt waardoor bv. de zin “Hij dacht dat zijn moeder zijn geld zou pakken” verandert in : “Ik dacht dat mijn moeder mijn geld zou pakken”
  3. hoog dramagehalte zorgt dat de zin van de acteur het verhaal even overneemt, waar de docent weer een scene uit kan laten groeien i.p.v. dat uit het verhaal te laten gebeuren. Zulke kleine scenes zijn vaak begrijpelijker omdat ze minder vocabulaire hebben en langzamer gaan door de focus op de emotionele expressie.

Ben geeft aan het einde een voorbeeld van Jody Noble, die aan de acteurs vraagt – als de klas met een detail komt dat nogal saai is of niet ter zake doet -“Is dat echt waar?! Heb je echt …?! Echt waar?!” De acteurs antwoorden natuurlijk dat het niet waar is, vooral omdat Judy hard met haar hoofd ‘nee’ staat te schudden. Ze blijft dan vissen bij de klas en blijft de acteur steeds vragen om het te bevestigen. Het is prachtig om te lezen hoe Jody het spelletje speelt met haar klas en hoe iedereen daarvan geniet. (En wat een hoop herhaling geeft ze op die manier! En is dat saai zo?! AL)

De afbeelding is afkomstig van de website: http://www.in-dialoog.com/over-ons/in-dialoog/in-dialoog….-algemeen/in-dialoog….-algemeen.html